“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
Is ervaring belangrijker dan energie? Of winnen jongere teams vaker? Op basis van data uit 22 speelrondes hebben we gekeken naar de gemiddelde leeftijd per wedstrijd en het bijbehorende resultaat.
De uitkomst is verrassender dan je misschien denkt.
Niet elk meisje speelt ooit een interland. Niet elk meisje tekent een contract bij Ajax, PSV, FC Twente of Feyenoord. Niet elk meisje komt terecht in de Champions League of draagt ooit het shirt van de Oranje Leeuwinnen.
Want voetbal heeft altijd over veel meer gegaan dan alleen de top.
Voetbal gaat over zelfvertrouwen. Over leren samenwerken. Over omgaan met winst en verlies. Over discipline. Over vriendschappen. Over ontdekken wie je bent en wie je wilt worden. En juist daarom verdient ieder meisje de kans om zo ver mogelijk te komen. Niet omdat iedereen prof wordt. Maar omdat niemand van tevoren weet wie dat wél wordt.
Met de finale van de Eredivisie Cup tussen PSV en Ajax is ook het doek gevallen over het seizoen 2025/26 in de Vrouwen Eredivisie. Daarmee kunnen de definitieve cijfers worden opgemaakt van een competitiejaar waarin aanvallend voetbal opnieuw de boventoon voerde.
In 132 wedstrijden werd liefst 444 keer gescoord, goed voor een gemiddelde van 3,36 doelpunten per wedstrijd. Ajax noteerde met twaalf clean sheets de beste defensieve cijfers van het seizoen.
De landstitel ging uiteindelijk naar PSV, dat profiteerde van puntenverlies bij concurrenten Ajax en FC Twente. Ook Feyenoord mengde zich later nog in de strijd, maar slaagde er niet in om écht druk te zetten op de koppositie van de Eindhovenaren.
De discussie rondom Hera United ontspoort inmiddels volledig. Een bestaand probleem blijft het gebrek aan consistent KNVB-beleid rondom vrouwen- en meidenvoetbal. Maar tegelijkertijd moeten we ook eerlijk blijven: Hera United was in de praktijk gewoon Telstar met een nieuwe branding. Sportief én financieel stond er geen stabiele Eredivisie-basis, geen top-selectie.
En hoewel ik die afbouw van 12 naar 10 clubs nog steeds een nutteloze ingreep vind, hoeven we nu ook niet te doen alsof alleen Hera United slachtoffer is. NAC Breda en Excelsior zitten in exact dezelfde onzekerheid. FC Groningen heeft investeringen gedaan en verdwijnt alsnog terug naar de Tweede Divisie.
Met ingang van seizoen 2026/’27 wordt de competitiepiramide in het betaald vrouwenvoetbal aangepast.
De Eurojackpot Vrouwen Eredivisie gaat naar tien teams, het format verandert en de licentie-eisen worden heroverwogen.
Het doel: een kwaliteitsslag.
Niemand zal betwisten dat kwaliteit noodzakelijk is. De competitie moet sterker, professioneler en stabieler worden. De vraag is alleen: waar ontstaat die kwaliteit werkelijk?
Stel je voor: het is 2019. Het Nederlandse vrouwenvoetbal onder begeleiding van de KNVB staat internationaal in de spotlights. Oranje Leeuwinnen Europees kampioen, finalist op het WK. In eigen land lopen er inmiddels 160.000 meiden rond met voetbalschoenen onder de arm. Je zou denken dat de Eredivisie Vrouwen op weg was om een volwaardige professionele competitie te worden.
Nou, niet dus. Achter de schermen was het een chaos.
Vandaag alweer de derde speelster die 148 minuten voor de Oranje Leeuwinnen wist te spelen en twee keer in de basis mocht starten, dat was tegen Duitsland en België. Maar we blijven dus nog steeds in het jaar 2001 en naast Saestum is Ter Leede van oudsher de club met de ‘rijke’ vrouwenvoetbal historie, daar volgende week meer nieuws over.
Ook Gaby Rotteveel (12) heeft tot nu toe altijd tussen de jongens gevoetbald. Ze speelt bij VV Ter Leede in Sassenheim, waar vrouwenvoetbal op hoog niveau wordt gespeeld. Gaby gaat altijd kijken bij het eerste damesteam van Ter Leede, dat dit jaar landskampioen werd, de KNVB-beker won en deelnam aan de Europacup. Gaby speelt als rechtshalf en wil niets liever dan international worden.
Soms hoort ze wel vooroordelen over voetballende meisjes, zoals tegenstanders die zeggen: kijk, een meisje, daar kunnen we makkelijk van winnen. Maar Gaby speelt de jongens gewoon voorbij en dan houden ze zich wel stil. Ze is blij met het gemengd voetballen. ‘Jongens voetballen op een hoger niveau dan meisjes, daar kan ik veel van leren.’
Ze is bijna twee jaar in dienst als bondscoach van de voetbalsters. De vooruitgang is aanzienlijk. Vera Pauw knokt er dan ook elke dag voor.
,,Het grootste gevecht is de positionering van het vrouwenvoetbal binnen de KNVB. Op dat gebied hebben we het afgelopen jaar flinke vooruitgang geboekt. We gaan zó hard, dat niet iedereen het altijd kan bijbenen“, zegt de 43-jarige Pauw.
Er waren voorgangers. Natuurlijk. Pauw zal ze niet afvallen. ,,Er hebben ook voor mijn start mensen met heel hun ziel en zaligheid voor het vrouwenvoetbal geknokt. Maar misschien is de tijd nu rijp. Misschien ook kan ik meer bereiken omdat ik overal heb rondgekeken, ik alles goed heb kunnen analyseren. Ik weet wat er in het vrouwenvoetbal te koop is.“
Den Haag (02 november 1995) – De KNVB is zelf voorstander van gemengd voetbal. Dat heeft de bond in een beleidsplan neergeschreven. Het ministerie van volksgezondheid, welzijn en sport gaat ervan uit dat de KNVB dat beleid dan ook daadwerkelijk uitdraagt.
Dat zegt woordvoerder G. Riphagen van staatssecretaris Terpstra van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Het ministerie zou er, hierop voortbordurend, voorstander van zijn dat ook iemand als de vijftienjarige Nicole Delies uit Groningen mee kan doen met de jongens van GVAV-Rapiditas aan de landelijke competitie. Hierover doet Terpstra echter geen uitspraak omdat de zaak vooralsnog onder de rechter is.
De komende 5 dagen gaan we terug in de tijd, zo ergens in 2001, waar enkele jonge toptalenten aan het woord zijn. We starten met een bijzondere speelsters die furore bij o.a. AZ Vrouwen heeft gemaakt.
Latoya Mitchell (15) wil profvoetballer worden. Het is haar droom uit te komen voor het Nederlands vrouwenteam. Ze is al op weg, omdat ze op haar veertiende door de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond (KNVB) werd geselecteerd voor het nationaal elftal van meisjes onder zeventien jaar. Sindsdien traint ze drie keer in de week, één keer met de selectie en twee keer bij haar club ASV Wartburgia in Amsterdam. Scoren is het leukste aan voetbal, vindt ze als spits. Op school noemen ze haar Edgar Davids, naar haar grote held.
Latoya is weleens jaloers op mannen die voetballen. Zij kunnen later rijk worden met de sport, maar Latoya krijgt zelfs nog geen inkomen als ze een plaats in het nationaal vrouwenteam verovert. ‘Ik zou ook wel veel geld willen verdienen met voetballen. Maar je ziet vrouwenvoetbal haast niet op televisie, dus sponsors vinden het niet interessant.
