Met ingang van seizoen 2026/’27 wordt de competitiepiramide in het betaald vrouwenvoetbal aangepast. De Eurojackpot Vrouwen Eredivisie gaat naar tien teams, het format verandert en de licentie-eisen worden heroverwogen.
Het doel: een kwaliteitsslag.
Niemand zal betwisten dat kwaliteit noodzakelijk is. De competitie moet sterker, professioneler en stabieler worden. De vraag is alleen: waar ontstaat die kwaliteit werkelijk?
Stel je voor: het is 2019. Het Nederlandse vrouwenvoetbal onder begeleiding van de KNVB staat internationaal in de spotlights. Oranje Leeuwinnen Europees kampioen, finalist op het WK. In eigen land lopen er inmiddels 160.000 meiden rond met voetbalschoenen onder de arm. Je zou denken dat de Eredivisie Vrouwen op weg was om een volwaardige professionele competitie te worden.
Nou, niet dus. Achter de schermen was het een chaos.
Een blijvende erfenis
Sherida Spitse laat een nalatenschap achter die verder gaat dan statistieken. Ze hielp het vrouwenvoetbal naar een nieuw niveau, inspireerde generaties, en bleef altijd trouw aan zichzelf.
Wat er morgen ook gebeurt, de naam Sherida Spitse zal voor altijd verbonden blijven aan Oranje – als recordinternational, als leider, en als icoon van onverzettelijkheid.
Sporting Femme blijft het platform voor het posten van mijn columns over en voor het Nederlands vrouwenvoetbal. De aftrap is vorige week geweest met een scherpe pen over de conceptuele inkrimping van de Eredivisie voor Vrouwen:
Het vrouwenvoetbal is volgens de meeste respondenten nog erg afhankelijk van de juiste mensen op de juiste posities en daarmee kent het vrouwenvoetbal nog te weinig structurele en organisatorische inbedding.
Het vrouwenvoetbal in Nederland hangt nog altijd af van de juiste mensen op de juiste plekken. Maar als die mensen denken dat krimpen vooruitgang betekent, zitten we met z’n allen op de verkeerde tribune.
De Vrouwen Eredivisie 2024/25 was er één om in te lijsten. Terwijl de grote uitslagen uitbleven, zagen we prachtige doelpunten, debutanten in de competitie, nieuwe scheidsrechters, de nodige blessures en vooral veel tactische duels – juist ook van de teams in het rechterrijtje. Daarom blijkt de stap naar twaalf stabiele clubs cruciaal voor de verdere ontwikkeling van het vrouwenvoetbal. Hoewel het in het verleden soms een opleidingscompetitie voor Oranje was, zoals in 2007/08, is dat nu niet meer het geval. Daarom is het belangrijk dat het plan om van twaalf naar tien teams te gaan, van tafel blijft.
Bovendien investeert Italië volop in het vrouwenvoetbal, gebruikt Spanje al de VAR en vormt Engeland de maatstaf voor Europese subtopcompetities. Desondanks is stabiliteit in Nederland nu de sleutel tot duurzame groei. Daarnaast geven individuele prestaties aan hoe belangrijk het is dat talent ruimte krijgt om zich te ontwikkelen.
Elf toonaangevende vrouwenvoetbalcompetities in Europa hebben vandaag een belangrijke stap gezet richting de toekomst van het vrouwenvoetbal. In het Zwitserse Nyon werd officieel de Women’s European Leagues gelanceerd: een nieuw platform dat zich inzet voor de gezamenlijke ontwikkeling, professionalisering en belangenbehartiging van nationale vrouwencompetities.
Hems Zwier – Ik luister naar de radio. Item over het vertrek van Vera Pauw. Ja, dat dacht ik al! Dat zat er aan te komen. Het rommelt binnen het vrouwenvoetbal en als het rommelt dan stap je op! Ja, het ligt op mijn lippen….. echte leiders gaan bij rood! Maar toch voel ik een zekere ergernis. Laat ik zeggen, ik heb weinig met Voetbal. Twee van mijn ooms speelde net na de oorlog op het hoogste niveau. Eén haalde zelfs oranje. Maar ik ben duidelijk niet erfelijk belast met voetbalkwaliteiten.
Tot mijn stomme verbazing wil mijn oudste dochter voetballen. Ik voel het afzien langs de lijn aankomen, maar zeg natuurlijk…LEUK!. Mijn dochter, een half jongetje, toen acht jaar oud, wil iets met een bal!
Wij naar het wintertoernooi, een soort kraamkamer voor jonge voetballers. Ze mag direct meedoen van de trainer. Direct de wedstrijd in! Het beweegt, houdt in en loopt verlegen rond. Ik wenk haar en fluister, dit is voetbal, je mag er best hard in! Daar is het doel, kom op gaan! Vanaf dat moment was mijn lot beklonken. Binnen tien minuten drie doelpunten. Een trainer die blij vraagt, nooit gevoetbald? En ja hoor niets mini’s, maar direct naar het slagveld van de F-jes. Blijkbaar had het genetisch materiaal een generatie overgeslagen.
Jeanet van der Laan (20 januari 1980) maakte naam als international bij het Nederlands vrouwenvoetbalelftal. Ze speelde 29 officiële interlands voor de OranjeLeeuwinnen en kwam daarnaast uit in 62 tot mogelijk 75 jeugdinterlands. Met haar club Ter Leede uit Sassenheim werd zij driemaal landskampioen, won ze tweemaal de KNVB Beker en eenmaal de Supercup.
Yes, vandaag de laatste uit de reeks van de verhalen uit 2001. Hopelijk heb je genoten en ook kunnen zien dat de 12 jaar erg langzaam gaan met de gerichte ontwikkeling van onze vrouwen- en meidenvoetbal. Desalniettemin, altijd leuk om ervaringen van ‘vroegah’ te lezen.
Jeanet van der Laan
Ooit begonnen bij FC Lissen (Duin- en Bollenstreek) en op 17 jarige leeftijd naar Ter Leede gegaan, want dat was in de regio de toonaangevende vrouwenvoetbalclub. Het team vele prominente speelsters pakte vele prijzen o.a. drie keer landskampioen, twee maal de Supercup en een keer de KNVB-beker. En met Oranje haalde ze zilver in Peking.
Van de KNVB kreeg zij in 1995 toestemming om als eerste meisje met de jongens te voetballen op landelijk niveau. Als gevolg hiervan werd het gemengd voetbal op landelijk jeugdniveau officieel ingevoerd door de KNVB. We gaan nu weer terug naar het verleden..
Jeanet van der Laan (21) komt uit als verdediger voor het Nederlands vrouwenteam. Ze speelt eveneens in het succesvolle eerste dameselftal van VV Ter Leede in Sassenheim. ‘Ik wil niets liever dan me helemaal op voetbal richten, maar ik moet ook aan de toekomst denken. Als ik ben uitgevoetbald, ben ik geen miljonair, zoals Edgar Davids. Daarom studeer ik Nederlands. Ik vind het zwaar om alles te combineren. Na een dag trainen moet ik nog een keer mijn studieboeken openslaan.
Laatst speelden we tijdens de Europacup met Ter Leede tegen Russinnen. Dat zijn profs, die kunnen elke dag trainen en hebben de rust om zich goed op een wedstrijd voor te bereiden. We verloren met vier-nul. Niet dat dit een excuus is, we hadden beter moeten spelen. Maar het is wel zo dat de Russinnen fulltime met hun sport bezig kunnen zijn en leven als topsporter. Dat steekt weleens.’
Ingezonden - Afgelopen weekend maakte een samengesteld team haar debuut in de hoofdklasse meiden A-junioren. Dit team is het eerste gemengde (SJT) team (SJT Cupa/Wilp/Voorst officieel), mogelijk gemaakt door de…
De voorlaatste in de reeks van "toen in 2011" in combinatie en bruggetje naar morgen voor de laatste van de reeks. Daniëlle Wijnands (13), rechtsbuiten bij Wartburgia in Amsterdam, vindt…
Sophie Spaan (12), sinds zes jaar verdediger in een van de damesteams bij voetbalvereniging Buitenveldert in Amsterdam, geeft toe dat ze beïnvloed is door haar voetbalminnende vader Henk. 'Maar als…
Het is inmiddels een traditie geworden, het Top Girls Toernooi in Arnhem. De afgelopen jaren is dit toernooi uitgegroeid tot een grote happening met prachtige toernooien voor meiden in alle…
Vandaag alweer de derde speelster die 148 minuten voor de Oranje Leeuwinnen wist te spelen en twee keer in de basis mocht starten, dat was tegen Duitsland en België. Maar we blijven dus nog steeds in het jaar 2001 en naast Saestum is Ter Leede van oudsher de club met de ‘rijke’ vrouwenvoetbal historie, daar volgende week meer nieuws over.
Ook Gaby Rotteveel (12) heeft tot nu toe altijd tussen de jongens gevoetbald. Ze speelt bij VV Ter Leede in Sassenheim, waar vrouwenvoetbal op hoog niveau wordt gespeeld. Gaby gaat altijd kijken bij het eerste damesteam van Ter Leede, dat dit jaar landskampioen werd, de KNVB-beker won en deelnam aan de Europacup. Gaby speelt als rechtshalf en wil niets liever dan international worden.
Soms hoort ze wel vooroordelen over voetballende meisjes, zoals tegenstanders die zeggen: kijk, een meisje, daar kunnen we makkelijk van winnen. Maar Gaby speelt de jongens gewoon voorbij en dan houden ze zich wel stil. Ze is blij met het gemengd voetballen. ‘Jongens voetballen op een hoger niveau dan meisjes, daar kan ik veel van leren.’
Vandaag gaan we zoals beloofd weer terug in de tijd, uiteraard ergens in 2001. De 2e komt ook uit de regio van Noord-Holland. Doris van der Laan (17) heeft vanaf…
