Niet elk meisje speelt ooit een interland. Niet elk meisje tekent een contract bij Ajax, PSV, FC Twente of Feyenoord. Niet elk meisje komt terecht in de Champions League of draagt ooit het shirt van de Oranje Leeuwinnen.
Want voetbal heeft altijd over veel meer gegaan dan alleen de top.
Voetbal gaat over zelfvertrouwen. Over leren samenwerken. Over omgaan met winst en verlies. Over discipline. Over vriendschappen. Over ontdekken wie je bent en wie je wilt worden. En juist daarom verdient ieder meisje de kans om zo ver mogelijk te komen. Niet omdat iedereen prof wordt. Maar omdat niemand van tevoren weet wie dat wél wordt.
Met de finale van de Eredivisie Cup tussen PSV en Ajax is ook het doek gevallen over het seizoen 2025/26 in de Vrouwen Eredivisie. Daarmee kunnen de definitieve cijfers worden opgemaakt van een competitiejaar waarin aanvallend voetbal opnieuw de boventoon voerde.
In 132 wedstrijden werd liefst 444 keer gescoord, goed voor een gemiddelde van 3,36 doelpunten per wedstrijd. Ajax noteerde met twaalf clean sheets de beste defensieve cijfers van het seizoen.
De landstitel ging uiteindelijk naar PSV, dat profiteerde van puntenverlies bij concurrenten Ajax en FC Twente. Ook Feyenoord mengde zich later nog in de strijd, maar slaagde er niet in om écht druk te zetten op de koppositie van de Eindhovenaren.
De discussie rondom Hera United ontspoort inmiddels volledig. Een bestaand probleem blijft het gebrek aan consistent KNVB-beleid rondom vrouwen- en meidenvoetbal. Maar tegelijkertijd moeten we ook eerlijk blijven: Hera United was in de praktijk gewoon Telstar met een nieuwe branding. Sportief én financieel stond er geen stabiele Eredivisie-basis, geen top-selectie.
En hoewel ik die afbouw van 12 naar 10 clubs nog steeds een nutteloze ingreep vind, hoeven we nu ook niet te doen alsof alleen Hera United slachtoffer is. NAC Breda en Excelsior zitten in exact dezelfde onzekerheid. FC Groningen heeft investeringen gedaan en verdwijnt alsnog terug naar de Tweede Divisie.
Met ingang van seizoen 2026/’27 wordt de competitiepiramide in het betaald vrouwenvoetbal aangepast. De Eurojackpot Vrouwen Eredivisie gaat naar tien teams, het format verandert en de licentie-eisen worden heroverwogen.
Het doel: een kwaliteitsslag.
Niemand zal betwisten dat kwaliteit noodzakelijk is. De competitie moet sterker, professioneler en stabieler worden. De vraag is alleen: waar ontstaat die kwaliteit werkelijk?
Stel je voor: het is 2019. Het Nederlandse vrouwenvoetbal onder begeleiding van de KNVB staat internationaal in de spotlights. Oranje Leeuwinnen Europees kampioen, finalist op het WK. In eigen land lopen er inmiddels 160.000 meiden rond met voetbalschoenen onder de arm. Je zou denken dat de Eredivisie Vrouwen op weg was om een volwaardige professionele competitie te worden.
Nou, niet dus. Achter de schermen was het een chaos.
Een blijvende erfenis
Sherida Spitse laat een nalatenschap achter die verder gaat dan statistieken. Ze hielp het vrouwenvoetbal naar een nieuw niveau, inspireerde generaties, en bleef altijd trouw aan zichzelf.
Wat er morgen ook gebeurt, de naam Sherida Spitse zal voor altijd verbonden blijven aan Oranje – als recordinternational, als leider, en als icoon van onverzettelijkheid.
Het meisjes C1team van De Held is een team wat al een aantal jaren samenspeelt. Een team wat al de nodige successen heeft behaald in de vorm van kampioenschappen en het winnen van toernooien. Dat zorgde er in het verleden voor dat er bij de Hoogkerkers een bepaald verwachtingspatroon rond het talentvolle team ontstond. Een verwachtingspatroon dat logisch was omdat er in het verleden wel eerder een talentvolle speelster werd uitgenodigd voor een van de selectieteams van de KNVB.
Op het artikel wat ging over het scoutingsbeleid in het meisjesvoetbal, kwamen aardig wat reacties binnen. Reacties waaruit bleek dat het heel erg herkenbaar was wat Puurvoetbalonline als een probleem had gesignaleerd. Het probleem van dat het scouten in het meisjesvoetbal op zijn ‘Jan boerenfluitjes’ gebeurt en waar het verhaal rond De Held meisjes C1 een mooi voorbeeld van is.
Philip Veldhuis – Wat doen jullie met meidenvoetbal, werd me wel eens gevraagd. Binnen onze voetbalschooltjes waren er altijd wel een paar meiden die meededen, en IBISS heeft door de jaren heen meerdere groepjes meiden gehad die mee voetbalden, maar met Favela Street waren we daar niet echt mee bezig. Dat ligt ook voor de hand met alleen jongens als trainers. Dit veranderde toen vorig jaar mensen van de Streetchildworldcup bij ons langs kwamen.
`Kunnen jullie zorgen voor een meidenteam die Brazilië in maart 2014 kan vertegenwoordigen op de Streetchildworldcup?`, was de vraag die ze ons voorlegden. Deze eerste koerswijziging voor Favela Street zagen we als een enorme kans. We wilden daarom zo snel mogelijk met voetbal voor meiden in de wijk beginnen. En namen ons voor om meiden uit de buurt te selecteren die we als trainer konden inzetten. In grote lijnen wilden we dezelfde opzet als met de jongens aanhouden, was het idee toen we hier aan begonnen.
Enkele weken geleden viel er een interview met Willisa Scholtens en haar vader Johannes op Puurvoetbalonline te lezen. In het interview “een onontdekt talent met passie” (klik hier) kwam het scouten van jeugdspelers en speelsters ook aan de orde. Een onderwerp wat wel wat stof deed opwaaien en wat tijdens mijn bezoek aan het duel SV Bedum-Kloosterburen nogmaals aan de orde kwam.
Diverse voetballiefhebbers hadden het interview gelezen en ik moet zeggen iedereen had er ook een mening over. Ik moet eerlijk zeggen, al snel bleek dat het scoutingsapparaat van de KNVB richting het meisjesvoetbal een stevige onvoldoende scoorde.
Dat verbaasde mij niet moet ik eerlijk zeggen want dat ik tijdens mijn omzwervingen op de voetbalcomplexen met regelmaat een scout tegenkom zou iets te ver gaan. Op Kardinge kom je ze wel regelmatig tegen maar ergens in de provincie of in een ander deel van Groningen zijn ze even zeldzaam als een ijscokar op Alaska.
Hems Zwier – Ik luister naar de radio. Item over het vertrek van Vera Pauw. Ja, dat dacht ik al! Dat zat er aan te komen. Het rommelt binnen het vrouwenvoetbal en als het rommelt dan stap je op! Ja, het ligt op mijn lippen….. echte leiders gaan bij rood! Maar toch voel ik een zekere ergernis. Laat ik zeggen, ik heb weinig met Voetbal. Twee van mijn ooms speelde net na de oorlog op het hoogste niveau. Eén haalde zelfs oranje. Maar ik ben duidelijk niet erfelijk belast met voetbalkwaliteiten.
Tot mijn stomme verbazing wil mijn oudste dochter voetballen. Ik voel het afzien langs de lijn aankomen, maar zeg natuurlijk…LEUK!. Mijn dochter, een half jongetje, toen acht jaar oud, wil iets met een bal!
Wij naar het wintertoernooi, een soort kraamkamer voor jonge voetballers. Ze mag direct meedoen van de trainer. Direct de wedstrijd in! Het beweegt, houdt in en loopt verlegen rond. Ik wenk haar en fluister, dit is voetbal, je mag er best hard in! Daar is het doel, kom op gaan! Vanaf dat moment was mijn lot beklonken. Binnen tien minuten drie doelpunten. Een trainer die blij vraagt, nooit gevoetbald? En ja hoor niets mini’s, maar direct naar het slagveld van de F-jes. Blijkbaar had het genetisch materiaal een generatie overgeslagen.
Jeanet van der Laan (20 januari 1980) maakte naam als international bij het Nederlands vrouwenvoetbalelftal. Ze speelde 29 officiële interlands voor de OranjeLeeuwinnen en kwam daarnaast uit in 62 tot mogelijk 75 jeugdinterlands. Met haar club Ter Leede uit Sassenheim werd zij driemaal landskampioen, won ze tweemaal de KNVB Beker en eenmaal de Supercup.
Yes, vandaag de laatste uit de reeks van de verhalen uit 2001. Hopelijk heb je genoten en ook kunnen zien dat de 12 jaar erg langzaam gaan met de gerichte ontwikkeling van onze vrouwen- en meidenvoetbal. Desalniettemin, altijd leuk om ervaringen van ‘vroegah’ te lezen.
Jeanet van der Laan
Ooit begonnen bij FC Lissen (Duin- en Bollenstreek) en op 17 jarige leeftijd naar Ter Leede gegaan, want dat was in de regio de toonaangevende vrouwenvoetbalclub. Het team vele prominente speelsters pakte vele prijzen o.a. drie keer landskampioen, twee maal de Supercup en een keer de KNVB-beker. En met Oranje haalde ze zilver in Peking.
Van de KNVB kreeg zij in 1995 toestemming om als eerste meisje met de jongens te voetballen op landelijk niveau. Als gevolg hiervan werd het gemengd voetbal op landelijk jeugdniveau officieel ingevoerd door de KNVB. We gaan nu weer terug naar het verleden..
Jeanet van der Laan (21) komt uit als verdediger voor het Nederlands vrouwenteam. Ze speelt eveneens in het succesvolle eerste dameselftal van VV Ter Leede in Sassenheim. ‘Ik wil niets liever dan me helemaal op voetbal richten, maar ik moet ook aan de toekomst denken. Als ik ben uitgevoetbald, ben ik geen miljonair, zoals Edgar Davids. Daarom studeer ik Nederlands. Ik vind het zwaar om alles te combineren. Na een dag trainen moet ik nog een keer mijn studieboeken openslaan.
Laatst speelden we tijdens de Europacup met Ter Leede tegen Russinnen. Dat zijn profs, die kunnen elke dag trainen en hebben de rust om zich goed op een wedstrijd voor te bereiden. We verloren met vier-nul. Niet dat dit een excuus is, we hadden beter moeten spelen. Maar het is wel zo dat de Russinnen fulltime met hun sport bezig kunnen zijn en leven als topsporter. Dat steekt weleens.’
Ingezonden - Afgelopen weekend maakte een samengesteld team haar debuut in de hoofdklasse meiden A-junioren. Dit team is het eerste gemengde (SJT) team (SJT Cupa/Wilp/Voorst officieel), mogelijk gemaakt door de…
De voorlaatste in de reeks van "toen in 2011" in combinatie en bruggetje naar morgen voor de laatste van de reeks. Daniëlle Wijnands (13), rechtsbuiten bij Wartburgia in Amsterdam, vindt…
Sophie Spaan (12), sinds zes jaar verdediger in een van de damesteams bij voetbalvereniging Buitenveldert in Amsterdam, geeft toe dat ze beïnvloed is door haar voetbalminnende vader Henk. 'Maar als…
Philip Veldhuis – 
