Ooit was ze dat jonge meisje met die kenmerkende vlechten, dat als linksbuiten het ene na het andere verdedigingstruucje uit haar mouwen schudde. Esmee Brugts – fris, onverschrokken, en met een duidelijke missie: het maken in het profvoetbal. Vandaag de dag is ze 21, international met 45 caps, en speelt ze bij FC Barcelona. Geen sprookje, maar een razendsnelle werkelijkheid.
Haar debuut in het Nederlands elftal kwam in 2022, tegen niemand minder dan Brazilië. Een vriendschappelijke wedstrijd die eindigde in 1-1, maar voor Brugts voelde het als het begin van iets groters. Bondscoach Mark Parsons zag het in haar. En hij was niet de enige. Binnen een jaar stond ze op het EK, en een zomer later – op het WK in Australië – was ze basisspeelster. Niet als frivole buitenspeler, maar als wingback, werkend langs de lijn met het loopvermogen van een marathonloper en het gif van een straatvoetballer.
In de schaduw van Lieke Martens, haar grote voorbeeld, vond ze haar plek. Martens was de spits, in de afwezigheid van Miedema, en Brugts vulde de flank in met Victoria Pelova aan de andere kant. Met een driemansverdediging als anker en een sterk middenveld, gaf Andries Jonker haar het vertrouwen om te rennen, te knallen, en te knokken. Tegen Vietnam liet ze zien wat dat opleverde: twee goals, beide op haar manier – naar binnen kappen, lange hoek, raak.
Maar de weg naar het grote podium begon in Heinenoord. Daarna Binnenmaas. En PSV, waar ze de jeugdopleiding doorliep en haar stijl verfijnde. Altijd als linksbuiten. Altijd met die soepele acties, alsof ze het spel tekende op een wit vel papier. Tegenstanders werden dolgedraaid, scouts keken hun ogen uit. En toen kwam FC Barcelona. Daags na de uitschakeling tegen Spanje op het WK, kreeg ze de bel: ze wilden haar. Ze kreeg haar droomtransfer.
Ja, ze heeft ook als linksback gespeeld in Catalonië. Maar wie haar écht ziet spelen, weet: Esmee Brugts is geen verdediger. Ze is een vleugelspeler. Een spelmaker vanaf de zijkant. Iemand die wedstrijden openbreekt met lef, flair en snelheid. En het mooiste? Ze is nog lang niet klaar.
Dat was de poetische versie, lees hier de hele analyse van collega Richard Lynch!
Ontdek meer van Women's football in the Netherlands | Stats and Analysis
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
