Waarom struikelt het vrouwenvoetbal keer op keer? Omdat we haar laten vallen.
In Nederland werken jonge speelsters zich kapot. Maar zodra ze 18 zijn en (nog) niet Eredivisie-waardig? Exit. Geen begeleiding. Geen tweede kans. Geen perspectief.
De structuur beschermt talent niet – ze duwt het eruit.
Wat is er gebeurt? Het talententeam van het Centrum Topsport & Onderwijs (CTO) in Amsterdam stopt na het seizoen 2017/’18. De KNVB gaat intensiever samenwerken met de clubs uit de Eredivisie Vrouwen om de doorstroming van talenten in het vrouwenvoetbal te verbeteren.
De drang om altijd de beste te willen zijn, zorgde in haar carrière voor de nodige conflicten. Daphne Koster neemt geen blad voor de mond in haar autobiografie ’Nooit meer buitenspel’, die morgen wordt gepresenteerd. Het onlangs gestopte boegbeeld van het vrouwenvoetbal kijkt kritisch naar de ontwikkeling van de snelgroeiende sport en blikt onder meer terug op een aantal merkwaardige beslissingen van de KNVB en de bondscoaches van het Nederlands elftal. „Bondscoach Sarina Wiegman wilde mij vanwege mijn sterke persoonlijkheid en leiderschap niet meenemen naar het EK van deze maand in eigen land… Ik vat het op als een compliment.”
Wat is het grote verschil als we na 13 a 14 wedstrijden de BeNe League en de Eredivisie met elkaar vergelijken?
PSV ken(de)t vooralsnog een uitstekende start. Telstar kwaliteit (en financiën) in moeten leveren en is met de eigen jeugd verder gegaan, PEC en Heerenveen missen de extra kwaliteit en ADO Den Haag presteert minder door interne oorzaken. Bij Ajax zijn twee seizoen de aanvalspatronen zichtbaar en FC Twente ontwikkeld zich extra door de Europese wedstrijden ondanks een kwalitatief kleinere selectie uit de top 3.
Dit zijn de enkele wijzigingen als je de voormalige BeNe League en de Eredivisie met elkaar vergelijkt.. Een overzicht zie je verder op waarin duidelijk is dat op basis van het tussenklassement (scorebordjournalistiek) het even spannend is als in de BeNe League.
Column van Johan Staal – Deze week ontving ik een mail die betrekking had op de plannen die de KNVB heeft richting het vrouwen- en meidenvoetbal in Nederland. Plannen om een tak van de KNVB te promoten die volgens alle berichten in de media loopt als een tierelier.
De KNVB gaat via thema-avonden op pad om het vrouwen- en meidenvoetbal te promoten. Daar is ook dringend behoefte aan want vooral in het jeugdvoetbal wat de jongens betreft loopt het op rolletjes. De gevolgen zien we terug in de resultaten die er geboekt worden waarbij talentvolle voetballers uit bijvoorbeeld Noord-Nederland zich bij bosjes aandienen om de stap naar de betaalde sector te maken. Daarom kan de bond met een gerust hart tijd maken om te proberen nog meer vrouwen en meiden naar het groene gras te lokken. Een nobel streven want in Zeist, en de overige kantoren, denkt men dat daar nog grote winst te halen.
Tussen 20 oktober en 3 november is het ‘partytime’ want de KNVB-ers met verstand van zaken komen bij twaalf verenigingen over de vloer om hun ideeën kenbaar te maken. Nu moeten de clubs en belangstellenden niet denken dat er nieuwe ideeën naar voren komen. Dat is namelijk een foute gedachte. De punten die worden besproken zijn bijna ouder dan het paard van Sinterklaas. Ideeën zijn mooie dingen maar om nu met een vrachtwagen vol oude koeien op bezoek te komen lijkt mij niet helemaal de bedoeling.
Hems Zwier – Ik luister naar de radio. Item over het vertrek van Vera Pauw. Ja, dat dacht ik al! Dat zat er aan te komen. Het rommelt binnen het vrouwenvoetbal en als het rommelt dan stap je op! Ja, het ligt op mijn lippen….. echte leiders gaan bij rood! Maar toch voel ik een zekere ergernis. Laat ik zeggen, ik heb weinig met Voetbal. Twee van mijn ooms speelde net na de oorlog op het hoogste niveau. Eén haalde zelfs oranje. Maar ik ben duidelijk niet erfelijk belast met voetbalkwaliteiten.
Tot mijn stomme verbazing wil mijn oudste dochter voetballen. Ik voel het afzien langs de lijn aankomen, maar zeg natuurlijk…LEUK!. Mijn dochter, een half jongetje, toen acht jaar oud, wil iets met een bal!
Wij naar het wintertoernooi, een soort kraamkamer voor jonge voetballers. Ze mag direct meedoen van de trainer. Direct de wedstrijd in! Het beweegt, houdt in en loopt verlegen rond. Ik wenk haar en fluister, dit is voetbal, je mag er best hard in! Daar is het doel, kom op gaan! Vanaf dat moment was mijn lot beklonken. Binnen tien minuten drie doelpunten. Een trainer die blij vraagt, nooit gevoetbald? En ja hoor niets mini’s, maar direct naar het slagveld van de F-jes. Blijkbaar had het genetisch materiaal een generatie overgeslagen.