“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
Is ervaring belangrijker dan energie? Of winnen jongere teams vaker? Op basis van data uit 22 speelrondes hebben we gekeken naar de gemiddelde leeftijd per wedstrijd en het bijbehorende resultaat.
De uitkomst is verrassender dan je misschien denkt.
Niet elk meisje speelt ooit een interland. Niet elk meisje tekent een contract bij Ajax, PSV, FC Twente of Feyenoord. Niet elk meisje komt terecht in de Champions League of draagt ooit het shirt van de Oranje Leeuwinnen.
Want voetbal heeft altijd over veel meer gegaan dan alleen de top.
Voetbal gaat over zelfvertrouwen. Over leren samenwerken. Over omgaan met winst en verlies. Over discipline. Over vriendschappen. Over ontdekken wie je bent en wie je wilt worden. En juist daarom verdient ieder meisje de kans om zo ver mogelijk te komen. Niet omdat iedereen prof wordt. Maar omdat niemand van tevoren weet wie dat wél wordt.
Met de finale van de Eredivisie Cup tussen PSV en Ajax is ook het doek gevallen over het seizoen 2025/26 in de Vrouwen Eredivisie. Daarmee kunnen de definitieve cijfers worden opgemaakt van een competitiejaar waarin aanvallend voetbal opnieuw de boventoon voerde.
In 132 wedstrijden werd liefst 444 keer gescoord, goed voor een gemiddelde van 3,36 doelpunten per wedstrijd. Ajax noteerde met twaalf clean sheets de beste defensieve cijfers van het seizoen.
De landstitel ging uiteindelijk naar PSV, dat profiteerde van puntenverlies bij concurrenten Ajax en FC Twente. Ook Feyenoord mengde zich later nog in de strijd, maar slaagde er niet in om écht druk te zetten op de koppositie van de Eindhovenaren.
De discussie rondom Hera United ontspoort inmiddels volledig. Een bestaand probleem blijft het gebrek aan consistent KNVB-beleid rondom vrouwen- en meidenvoetbal. Maar tegelijkertijd moeten we ook eerlijk blijven: Hera United was in de praktijk gewoon Telstar met een nieuwe branding. Sportief én financieel stond er geen stabiele Eredivisie-basis, geen top-selectie.
En hoewel ik die afbouw van 12 naar 10 clubs nog steeds een nutteloze ingreep vind, hoeven we nu ook niet te doen alsof alleen Hera United slachtoffer is. NAC Breda en Excelsior zitten in exact dezelfde onzekerheid. FC Groningen heeft investeringen gedaan en verdwijnt alsnog terug naar de Tweede Divisie.
Met ingang van seizoen 2026/’27 wordt de competitiepiramide in het betaald vrouwenvoetbal aangepast.
De Eurojackpot Vrouwen Eredivisie gaat naar tien teams, het format verandert en de licentie-eisen worden heroverwogen.
Het doel: een kwaliteitsslag.
Niemand zal betwisten dat kwaliteit noodzakelijk is. De competitie moet sterker, professioneler en stabieler worden. De vraag is alleen: waar ontstaat die kwaliteit werkelijk?
Stel je voor: het is 2019. Het Nederlandse vrouwenvoetbal onder begeleiding van de KNVB staat internationaal in de spotlights. Oranje Leeuwinnen Europees kampioen, finalist op het WK. In eigen land lopen er inmiddels 160.000 meiden rond met voetbalschoenen onder de arm. Je zou denken dat de Eredivisie Vrouwen op weg was om een volwaardige professionele competitie te worden.
Nou, niet dus. Achter de schermen was het een chaos.
CSE Vrouwenvoetbal
biedt talentvolle speelsters de mogelijkheid om hun voetbaltalenten te ontdekken en maximaal te ontplooien door het aanbieden van een programma dat sport en studie zo optimaal mogelijk verbindt.
Het doel is om sporters met een professioneel perspectief een complete opleiding te geven waar zowel het sporttechnisch domein, het onderwijsdomein als het sportondersteunend domein deel van uitmaakt.
Daniëlle van de Donk (22) is speelster van PSV/FC Eindhoven en het Nederlands elftal. Omdat amateurvoetbaleindhoven.nl meer aandacht aan het vrouwenvoetbal wil gaan besteden, werd de Valkenswaardse gevraagd om het spits af te bijten. ‘De toekomst van het meisjesvoetbal ziet er goed uit in en rondom Eindhoven.’
‘Blijf zo lang mogelijk bij de jongens spelen’
Volgens Van de Donk is bovendien het vrouwenvoetbal in Nederland nog steeds groeiende. ‘De speelsters en technische staf van PSV/FC Eindhoven willen daar zeker hun bijdrage aan leveren. Onder meer door clinics te verzorgen. Meisjes kunnen dan laten zien wat ze kunnen.’ De frêle middenveldster heeft daarbij nog een tip voor haar mogelijke opvolgsters: ‘Probeer zo lang mogelijk bij de jongens te blijven voetballen. Zeker als je jong en klein bent, dat is wat ik altijd heb gedaan.’
Zo’n twintig jaar geleden kwam er een meisje de sportredactie binnenwandelen. Ze was een jaar of zestien, zeventien. Waarom De Gooi- en Eemlander nooit aandacht besteedde aan voetballende vrouwen, wilde ze weten. Ze heette Olga Lundgren, voetbalde zelf bij ’t Gooi en vond het maar raar dat elke maandag vele pagina’s aan het regionale voetbal werden besteed, maar dat daar geen letter over vrouwenvoetbal bij zat. Ze kreeg gelijk en werd de eerste ‘damesvoetbalmedewerkster’ van deze krant.
Nu is Olga Lundgren 36 en allang medewerkster-af. Ze is inmiddels eigenaar van ontwerpbureau Óceaan design en benoemd tot lid van verdienste van ’t Gooi vanwege haar inspanningen voor het vrouwenvoetbal bij de Hilversumse vereniging. Ze heeft heel wat bereikt, al wil ze daar absoluut zelf niet alle credits voor opeisen. Maar ondertussen is het aantal voetballende mannen/jongens en vrouwen/meisjes bij ’t Gooi ongeveer fifty-fifty. En er is een samenwerking met de vrouwen van Ajax.
Olga, waarom destijds naar de krant gestapt? Feministe in hart en nieren?
,,Nee, maar ik ben iemand die wel altijd vragen stelt. Ik dacht destijds: ik train óók twee keer per week, we spelen met ons eerste team in de eerste klasse, toen het op één na hoogste niveau van Nederland. Waarom staan zesdeklassers die soms nauwelijks een team op de been kunnen brengen wél wekelijks in de krant en wij, vrouwen die heel serieus met onze sport bezig zijn, niet?”
Afgelopen zomer keek ik naar het EK vrouwenvoetbal. De NOS zond dat live uit in plaats van de zoveelste herhaling van een programma met Ron Boszhard. Die keuze van de netmanager valt misschien nog wel te rechtvaardigen, maar toch, en dat durf ik nu te schrijven, ben ik niet kapot van vrouwenvoetbal. Eerder durfde ik dat nog niet te schrijven, bang als ik was voor de hordes woedende kenaus in tuinbroeken die achter me aan zouden komen.
Nee, dat is flauw. De tijd dat vrouwenvoetbal louter wordt beoefend door shagrokende monsters met een baard ligt ver achter ons. Het zijn soms best leuke meisjes. Maar een pass over veertig meter geven die een beetje normaal aankomt, dat is er ook nog niet echt bij.
De KNVB is wereldwijd toonaangevend op het gebied van opleidingen en zoals jullie al hebben gezien of gelezen kan je weer inschrijven voor één van de opleidingen.
Als je trainer-coach bent binnen het meidenvoetbal, of meisjesvoetbal, is de opleiding Juniorentrainer het beste aanbod om de basis verder te verbeteren van de toekomst, ook die van jezelf. Je leert en ontdekt de basis van het voetbal conform de Hollandse school, je wordt onderwezen hoe je een training kunt voorbereiden en het belangrijkste hoe jij je speelsters als één team kunt laten spelen, dit kan op elk niveau echter de kwaliteit bepaald de moeilijkheidsgraad en de snelheid waarmee het opgepikt en uitgevoerd wordt, maar dat is logisch.
Het ontdekken van de teamfuncties (aanvallen – omschakelen – verdedigen) en teamtaken (opbouwen, scoren, storen en doelpunten voorkomen) krijg je als eerste mee. De KNVB heeft dus het voetbal opgeknipt in deze basistaken die elk een piramide kent met daaronder weer de algemene uitgangspunten van de teamfuncties en de specifieke handelingen, met of zonder bal.
Je kunt je team leren opbouwen op de eigen helft, rondom de middenlijn (omschakeling bij balbezit) en je kunt bijvoorbeeld ook ‘storen’ op de helft van de tegenpartij wanneer zij gaan opbouwen, hoe moet jou team positioneren etc. En je probeert ‘doelpunten te voorkomen’ op je eigen helft als de tegenpartij op jou helft indruk probeert te maken. Al die zaken kun je gestructureerd trainen en opbouwen vanaf de start van het seizoen en in een periodiseringsschema verwerken wat in het jeugdvoetbal niet zo ingewikkeld en moeilijk opgesteld hoeft te worden. De balans zoeken tussen dit schema en het voetbalprobleem vanuit een wedstrijd is de uitdaging.
Er leven vaak allerlei vragen bij verenigingen in ons district. Waarom zijn de competities en bekerreeks ingedeeld zoals ze ingedeeld zijn (piramide opbouw)? Wat zijn de regels rondom dispensatieverlening?
Maar ook: Waar ligt de grens van A- en B-categorie? Wanneer wordt er wel of geen KNVB-scheidsrechter aangesteld? Wat kunnen wij als vereniging doen om de arbitrage bij meisjes- en vrouwenvoetbal zo goed mogelijk te regelen?
