“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
In moderne voetbalanalyse draait het niet alleen om doelpunten, maar vooral om wat er vóór het doel gebeurt.
Op basis van data over:
ontstaat een duidelijk beeld van wat wedstrijden écht beslist.
Is ervaring belangrijker dan energie? Of winnen jongere teams vaker? Op basis van data uit 22 speelrondes hebben we gekeken naar de gemiddelde leeftijd per wedstrijd en het bijbehorende resultaat.
De uitkomst is verrassender dan je misschien denkt.
Niet elk meisje speelt ooit een interland. Niet elk meisje tekent een contract bij Ajax, PSV, FC Twente of Feyenoord. Niet elk meisje komt terecht in de Champions League of draagt ooit het shirt van de Oranje Leeuwinnen.
Want voetbal heeft altijd over veel meer gegaan dan alleen de top.
Voetbal gaat over zelfvertrouwen. Over leren samenwerken. Over omgaan met winst en verlies. Over discipline. Over vriendschappen. Over ontdekken wie je bent en wie je wilt worden. En juist daarom verdient ieder meisje de kans om zo ver mogelijk te komen. Niet omdat iedereen prof wordt. Maar omdat niemand van tevoren weet wie dat wél wordt.
Met de finale van de Eredivisie Cup tussen PSV en Ajax is ook het doek gevallen over het seizoen 2025/26 in de Vrouwen Eredivisie. Daarmee kunnen de definitieve cijfers worden opgemaakt van een competitiejaar waarin aanvallend voetbal opnieuw de boventoon voerde.
In 132 wedstrijden werd liefst 444 keer gescoord, goed voor een gemiddelde van 3,36 doelpunten per wedstrijd. Ajax noteerde met twaalf clean sheets de beste defensieve cijfers van het seizoen.
De landstitel ging uiteindelijk naar PSV, dat profiteerde van puntenverlies bij concurrenten Ajax en FC Twente. Ook Feyenoord mengde zich later nog in de strijd, maar slaagde er niet in om écht druk te zetten op de koppositie van de Eindhovenaren.
De discussie rondom Hera United ontspoort inmiddels volledig. Een bestaand probleem blijft het gebrek aan consistent KNVB-beleid rondom vrouwen- en meidenvoetbal. Maar tegelijkertijd moeten we ook eerlijk blijven: Hera United was in de praktijk gewoon Telstar met een nieuwe branding. Sportief én financieel stond er geen stabiele Eredivisie-basis, geen top-selectie.
En hoewel ik die afbouw van 12 naar 10 clubs nog steeds een nutteloze ingreep vind, hoeven we nu ook niet te doen alsof alleen Hera United slachtoffer is. NAC Breda en Excelsior zitten in exact dezelfde onzekerheid. FC Groningen heeft investeringen gedaan en verdwijnt alsnog terug naar de Tweede Divisie.
Met ingang van seizoen 2026/’27 wordt de competitiepiramide in het betaald vrouwenvoetbal aangepast.
De Eurojackpot Vrouwen Eredivisie gaat naar tien teams, het format verandert en de licentie-eisen worden heroverwogen.
Het doel: een kwaliteitsslag.
Niemand zal betwisten dat kwaliteit noodzakelijk is. De competitie moet sterker, professioneler en stabieler worden. De vraag is alleen: waar ontstaat die kwaliteit werkelijk?
Elf toonaangevende vrouwenvoetbalcompetities in Europa hebben vandaag een belangrijke stap gezet richting de toekomst van het vrouwenvoetbal. In het Zwitserse Nyon werd officieel de Women’s European Leagues gelanceerd: een nieuw platform dat zich inzet voor de gezamenlijke ontwikkeling, professionalisering en belangenbehartiging van nationale vrouwencompetities.
Ooit was ze dat jonge meisje met die kenmerkende vlechten, dat als linksbuiten het ene na het andere verdedigingstruucje uit haar mouwen schudde. Esmee Brugts – fris, onverschrokken, en met een duidelijke missie: het maken in het profvoetbal. Vandaag de dag is ze 21, international met 45 caps, en speelt ze bij FC Barcelona. Geen sprookje, maar een razendsnelle werkelijkheid.
Hengelo, een regenachtige dinsdagavond. De spits komt aangesneld, bal aan de voet, hoofd omhoog. Geen verdediger houdt haar tegen — dit is háár moment. Maar dit keer is het geen goal die ze maakt, maar een gerecht. Sabrine Ellouzi, aanvalster bij Excelsior én international voor Tunesië, ruilt de grasmat in voor de keuken. En scoort opnieuw.
Sporting Femme is een inspirerend platform dat vrouwenvoetbal centraal stelt, met verhalen die niet alleen informeren, maar ook verbinden en in beweging zetten. Met een heldere missie – het vieren en versterken van vrouwenvoetbal in Nederland én daarbuiten – geeft dit platform een stem aan iedereen die het spel verrijkt.
De OranjeLeeuwinnen hebben zich de afgelopen decennia ontwikkeld van pioniers naar wereldtop. Wat begon met onofficiële interlands in de jaren ’50, groeide uit tot een Europees kampioenschap in 2017 en een historische WK-finale in 2019. Sinds hun eerste EK-deelname in 2009 is het Nederlands vrouwenelftal uitgegroeid tot een vaste kracht op eindtoernooien, met een unieke mix van talent, strijd en nationaal trots.
Het vrouwenvoetbal en meidenvoetbal groeit. Maar ongelijk. Sommige clubs lopen voorop, anderen modderen aan. Dat verschil zit niet in wil, maar in structuur.
Vooruitgang vraagt meer dan passie. Het vraagt aandacht, zichtbaarheid – en vooral: beleid. Geen bijzaak meer. Geen gunst. Gewoon: geïntegreerd. Strategisch. En vanzelfsprekend.
Het is zover: FC Twente is landskampioen in de Azerion Vrouwen Eredivisie.
Jouw wekelijkse dosis Eredivisie Vrouwen, vol passie, diepgang en scherpe analyses. Salman Khawaja, Amber, van Lieshout, Astrid Karsten en Richard Lynch nemen je mee in de laatste speelronde van de Eredivisie Vrouwen.
Waarom struikelt het vrouwenvoetbal keer op keer?
Omdat we haar laten vallen.
In Nederland werken jonge speelsters zich kapot. Maar zodra ze 18 zijn en (nog) niet Eredivisie-waardig? Exit.
Geen begeleiding. Geen tweede kans. Geen perspectief.
De structuur beschermt talent niet – ze duwt het eruit.
De stilte zegt soms alles. De Coöperatie Eredivisie Vrouwen? Weg. Zonder ruis. Zonder plan B. Zonder dat iemand zich afvraagt: hoe nu verder?
Toch worstelen clubs als Fortuna Sittard met financiële verliezen, terwijl internationale investeerders miljoenen blijven pompen in een systeem zonder zekerheid. In mijn nieuwste column op Sporting Femme duik ik in de harde realiteit achter het mooie verhaal: waar blijft de structurele aanpak? En hoe maken we het vrouwenvoetbal eindelijk zakelijk volwassen?
