Vera Pauw (51) mag dan weg zijn als bondscoach, het vrouwenvoetbal in Nederland laat haar niet los. Haar ergernis: Ledenaantallen zijn belangrijker dan het voetbal. Kans op plaatsing voor het WK doet daar niets aan af.
De creativiteit van de speelsters maakte een andere manier van voetbal mogelijk. Dat proces ziet ze ook in Nederland. ‘Speelsters als Miedema en Martens hadden we nog niet in mijn tijd als bondscoach.’ Vrouwenvoetbal groeit,maar Pauw is kritisch.
Zij, frontstrijder voor het vrouwenvoetbal en grondlegger van de eredivisie, vindt de Bene League een gedrocht, door de relatieve zwakte van de Belgische clubs. ‘Iedereen roept dat het fantastisch gaat. Hoezo? De competitie gaat niet vooruit.De publieke belangstelling groeit niet. De kwaliteit moet omhoog.Er wordt ook net gedaan alsof dit de eerste generatie is die op de drempel staat van het WK. Dan denk ik: jullie pronken met andermans veren.’De nationale ploeg was tweemaal eerder dichtbij, onder meer voor het WK in 1999.
Bovendien is Oranje ‘gered’ door de FIFA, die het deelnemersveld uitbreidde van 16 naar 24 landen, hetgeen vooral ten goede kwamvan Europa. ‘ Zeg dan gewoon: FIFA dankjewel. Ik weet hoe dat is gegaan, want ik heb de presentatie gegeven bij de FIFA om het toernooi uit te breiden.’ Pauw is actief in allerlei commissies en werkgroepen van UEFA en FIFA.
De snelle groei van het vrouwenvoetbal verdoezelt in haar ogen de problematiek. ‘Ik moest nog roepen dat we op weg waren naar 200 duizend leden. Dat cijfer is al bijgesteld naar 150 duizend.’De teller is de 130 duizend ruimschoots gepasseerd. Maar groei is niet alles. ‘In het marketingbeleid van de bond gaat het niet om kwaliteit voor de meiden, maar om allerlei andere zaken.’
Ze kreeg beleidsplannen doorgestuurd. ‘Mijn tenen kromden, mijn hartslag schoot omhoog. Het gaat blijkbaar niet om ontwikkelingsperspectief. Meiden worden misbruikt om clubs groter te maken,om subsidie binnen te krijgen, om een groeifactor te zijn, om verenigingen sterker te maken. Maar er staat met geen woord dat een kind het recht heeft om haar talent, zelfs als dat talent niet zo groot is, te ontwikkelen.’
In het beleidsplan staat onder meer dat de KNVB ‘actief meer vrouwen en meisjes wil werven’ en dat iedereen zich in 2018 welkom voelt binnen de bond, met name vrouwen en meisjes. ‘Als dit je uitgangspunt is, gaat het er dus vooral omdat je meisjesteams neerzet. Dan krijg je wat ik onlangs zag: twee teams die tegen elkaar voetballen, met grote onderlinge niveau en leeftijdsverschillen.
‘Bij één team speelde een kind dat al lang in de regio selectie had moeten zitten. Zij is weggestopt in een meisjesteam.
Dat meisje, dat het Nederlands elftal kan halen, voetbalt tussen speelsters die de bal nog geen drie meter recht vooruit kunnen trappen. Vermoedelijk heeft ze vroeger wel met jongens gespeeld. Maar ze is een meisje, dus… Dat is het beeld en niemand maakt zich druk. Nou, ik wel.
‘Het is moeilijk om daar van een afstand naar te kijken. Het gaat niet meer om inhoud, maar om volume: meer zieltjes voor een vereniging. Ik hoop dat de KNVB zich druk gaat maken om de inhoud en experts aanstelt, in plaats van achter mensen aan te lopen die wat roepen.’ Het probleem is helder. ‘Je kunt er niet om heen dat wij, vrouwen en meisjes, zijn toegevoegd aan een structuur van een miljoen mannen. Zolang wij niet meteen miljoen vrouwen zijn, zul je creatief moeten handelen om het ontwikkelingsperspectief prioriteit te geven. En dan gaat het niet om die 80 procent meisjes die gewoon een balletje willen trappen.’
Voetballers als Lieke Martens en Vivianne Miedema hebben zo lang mogelijk bij de jongens gevoetbald, ongeveer tot hun 16de. ‘Je moet op je niveau spelen. Dat kan niet in het meisjesvoetbal als je goed bent. Behalve bij clubs met veel leden, maar dat zijn er maar een paar.Men zei bij de KNVB: hoe kunnen we het meisjesvoetbal vermarkten, als meisjes bij de jongens voetballen en er dus geen meisjesvoetbal is? Ik heb destijds gevraagd om een directeur vrouwenvoetbal, omdat proces te bewaken.’
Ze vertrok vol onvrede, in 2010. ‘De pijn komt terug als ik de ontwikkelingen bekijk. Het ontwikkelingsperspectief van kinderen is de verantwoordelijkheid van ons, volwassenen.
Een kind weet niet wat het betekent als ze met meiden van vijf jaar ouder moet spelen. Dan wordt dispensatie verleend, omdat het zo leuk is. Maar je moet kinderen op hun eigen niveau laten voetballen. En dat is in Nederland bij de jongens, tegen de jongens, tot een bepaalde leeftijd. Ziet niemand dat meer?’
bron: De Volkskrant (Willem Vissers)
Ontdek meer van Women's football in the Netherlands | Stats and Analysis
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
