Met ingang van seizoen 2026/’27 wordt de competitiepiramide in het betaald vrouwenvoetbal aangepast. De Eurojackpot Vrouwen Eredivisie gaat naar tien teams, het format verandert en de licentie-eisen worden heroverwogen.
Het doel: een kwaliteitsslag.
Niemand zal betwisten dat kwaliteit noodzakelijk is. De competitie moet sterker, professioneler en stabieler worden. De vraag is alleen: waar ontstaat die kwaliteit werkelijk?
Stel je voor: het is 2019. Het Nederlandse vrouwenvoetbal onder begeleiding van de KNVB staat internationaal in de spotlights. Oranje Leeuwinnen Europees kampioen, finalist op het WK. In eigen land lopen er inmiddels 160.000 meiden rond met voetbalschoenen onder de arm. Je zou denken dat de Eredivisie Vrouwen op weg was om een volwaardige professionele competitie te worden.
Nou, niet dus. Achter de schermen was het een chaos.
Een blijvende erfenis
Sherida Spitse laat een nalatenschap achter die verder gaat dan statistieken. Ze hielp het vrouwenvoetbal naar een nieuw niveau, inspireerde generaties, en bleef altijd trouw aan zichzelf.
Wat er morgen ook gebeurt, de naam Sherida Spitse zal voor altijd verbonden blijven aan Oranje – als recordinternational, als leider, en als icoon van onverzettelijkheid.
Sporting Femme blijft het platform voor het posten van mijn columns over en voor het Nederlands vrouwenvoetbal. De aftrap is vorige week geweest met een scherpe pen over de conceptuele inkrimping van de Eredivisie voor Vrouwen:
Het vrouwenvoetbal is volgens de meeste respondenten nog erg afhankelijk van de juiste mensen op de juiste posities en daarmee kent het vrouwenvoetbal nog te weinig structurele en organisatorische inbedding.
Het vrouwenvoetbal in Nederland hangt nog altijd af van de juiste mensen op de juiste plekken. Maar als die mensen denken dat krimpen vooruitgang betekent, zitten we met z’n allen op de verkeerde tribune.
De Vrouwen Eredivisie 2024/25 was er één om in te lijsten. Terwijl de grote uitslagen uitbleven, zagen we prachtige doelpunten, debutanten in de competitie, nieuwe scheidsrechters, de nodige blessures en vooral veel tactische duels – juist ook van de teams in het rechterrijtje. Daarom blijkt de stap naar twaalf stabiele clubs cruciaal voor de verdere ontwikkeling van het vrouwenvoetbal. Hoewel het in het verleden soms een opleidingscompetitie voor Oranje was, zoals in 2007/08, is dat nu niet meer het geval. Daarom is het belangrijk dat het plan om van twaalf naar tien teams te gaan, van tafel blijft.
Bovendien investeert Italië volop in het vrouwenvoetbal, gebruikt Spanje al de VAR en vormt Engeland de maatstaf voor Europese subtopcompetities. Desondanks is stabiliteit in Nederland nu de sleutel tot duurzame groei. Daarnaast geven individuele prestaties aan hoe belangrijk het is dat talent ruimte krijgt om zich te ontwikkelen.
Elf toonaangevende vrouwenvoetbalcompetities in Europa hebben vandaag een belangrijke stap gezet richting de toekomst van het vrouwenvoetbal. In het Zwitserse Nyon werd officieel de Women’s European Leagues gelanceerd: een nieuw platform dat zich inzet voor de gezamenlijke ontwikkeling, professionalisering en belangenbehartiging van nationale vrouwencompetities.
Kanaalstreek – Binnen de KNVB is het vrouwen- en meisjesvoetbal de snelst groeiende tak. Ook in de Kanaalstreek wordt er volop door de vrouwen gevoetbald. Bijna iedere club heeft wel een team. Opvallend is dat naast SV Mussel, SJS en Sportclub Stadskanaal, toch twee van de grotere verenigingen, geen vrouwentak kennen.
“Wij hebben wel altijd een vrouwenelftal gehad,” vertelt wedstrijdsecretaris Wessel Woortman van SC Stadskanaal. “Twee seizoenen geleden zijn we er echter mee gestopt. Er was te weinig animo meer. Je moet minimaal zo’n twintig speelsters hebben en wij kwamen niet verder dan twaalf. Momenteel is er ook niemand binnen de club die het oppakt. Het is natuurlijk wel jammer, want het kost leden. Als er voldoende vrouwen zijn, zijn ze wat mij betreft van harte welkom”.
Elke ochtend vergader ik met de redactieleden en onze hoofdredacteur om de onderwerpen van de dag te bespreken. Er komen meestal veel interessante dingen voorbij. Over wat ingewikkeldere zaken sparren we vaak even om op een boeiende invalshoek te komen. Als dat niet lukt vegen we het item van tafel.
Deze week kwam tijdens de vergaderingen regelmatig de voetbalwedstrijd Nederland – België voorbij. Deze wedstrijd vindt vanavond plaats in het IJsseldelta Stadion. “Nederland – België? Heb ik iets gemist?”, Hoor ik jou nu denken. En inderdaad. Je hebt iets gemist. Het gaat over het Nederlands vrouwenelftal.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik zelf de agenda van de Oranje Leeuwinnen ook niet nauwlettend bijhoud, maar dat is simpel te verklaren. Een sportfanaat in hart en nieren, dat ben ik niet. Ik vind bewegen heel leuk zolang het maar met muziek, dans en show te maken heeft. Ik ben niet geschikt om een voetbalwedstrijd te verslaan.
Een Oranjesupporter, dat ben ik wel. Als oranje speelt zie ik dat graag op TV of via internet. En als het “echt” belangrijk is, zoals een EK of WK dan geniet ik helemaal. Dan komt het stoffige oranjejurkje weer uit de kast en kijk ik graag met honderd andere fans naar een tv-scherm in een café. Ik vind het leuk om te zien hoe voetbal aanwezig is in Nederland als Oranje speelt.
Sport-Scholarships.com is een toonaangevend wereldwijd werving- en selectiebureau voor talentvolle sporters voor sportstudiebeurzen aan Amerikaanse universiteiten. Wij bieden ruim een decennium lang sportbeurzen aan in alle universiteitssporten op meer dan…
Back in the days – Het Nederlands vrouwenelftal heeft dinsdagavond een eenvoudige overwinning van 4-0 behaald op België. De Oranje-dames, die voor deze gelegenheid in het blauwe uit-tenue waren gehuld, zetten onze zuiderburen snel onder druk waardoor al snel een 2-0 voorsprong werd verkregen. De Belgische vrouwen waren voortdurend niet opgewassen tegen de bij vlagen goed storende Nederlandse ploeg.
Bondscoach Andries Jonker was zeer tevreden over het resultaat, maar iets minder blij met het vertoonde spel in aanvallend opzicht. Jonker wijdde uit: “Ik ben tevreden over de uitvoering verdedigend gezien, in balbezit was het matig verzorgd. Dat moet beter en kan ook beter. Wij hebben de Belgen voortdurend afgejaagd, waardoor we steeds snel in balbezit kwamen. Maar het vervolg was vaak niet goed in mijn ogen”.
Aanvoerder en nu 99-voudig international Sarina Wiegman was het daar volledig mee eens: “We proberen snel druk te zetten en vaker één tegen één te spelen om zo sneller in balbezit te komen. We proberen nu meer het initiatief te nemen en soms wat opportunistischer te spelen.”
Met medewerking van de ADO Den Haag vrouwen wordt er een Jonger Oranje Talentendag exclusief voor meisjes georganiseerd. Alle meisjes die geboren zijn tussen 2000 en 2007 kunnen zich inschrijven.…
Vrouwenvoetbal is een begrip. Niet alleen op het veld, maar ook in de zaal. Al voelt het gras nog zo vertrouwd... trek een keer je zaalschoenen aan en ze voelen…
Op woensdagmiddag kwam de selectie onder 19 bij elkaar in Gilze. Het vervoer van het motel tot aan sportpark Verhoven ging te voet. Echt gelukkig was trainer André Koolhof daar…
Het meisjes C1team van De Held is een team wat al een aantal jaren samenspeelt. Een team wat al de nodige successen heeft behaald in de vorm van kampioenschappen en het winnen van toernooien. Dat zorgde er in het verleden voor dat er bij de Hoogkerkers een bepaald verwachtingspatroon rond het talentvolle team ontstond. Een verwachtingspatroon dat logisch was omdat er in het verleden wel eerder een talentvolle speelster werd uitgenodigd voor een van de selectieteams van de KNVB.
Op het artikel wat ging over het scoutingsbeleid in het meisjesvoetbal, kwamen aardig wat reacties binnen. Reacties waaruit bleek dat het heel erg herkenbaar was wat Puurvoetbalonline als een probleem had gesignaleerd. Het probleem van dat het scouten in het meisjesvoetbal op zijn ‘Jan boerenfluitjes’ gebeurt en waar het verhaal rond De Held meisjes C1 een mooi voorbeeld van is.
Philip Veldhuis – Wat doen jullie met meidenvoetbal, werd me wel eens gevraagd. Binnen onze voetbalschooltjes waren er altijd wel een paar meiden die meededen, en IBISS heeft door de jaren heen meerdere groepjes meiden gehad die mee voetbalden, maar met Favela Street waren we daar niet echt mee bezig. Dat ligt ook voor de hand met alleen jongens als trainers. Dit veranderde toen vorig jaar mensen van de Streetchildworldcup bij ons langs kwamen.
`Kunnen jullie zorgen voor een meidenteam die Brazilië in maart 2014 kan vertegenwoordigen op de Streetchildworldcup?`, was de vraag die ze ons voorlegden. Deze eerste koerswijziging voor Favela Street zagen we als een enorme kans. We wilden daarom zo snel mogelijk met voetbal voor meiden in de wijk beginnen. En namen ons voor om meiden uit de buurt te selecteren die we als trainer konden inzetten. In grote lijnen wilden we dezelfde opzet als met de jongens aanhouden, was het idee toen we hier aan begonnen.
Enkele weken geleden viel er een interview met Willisa Scholtens en haar vader Johannes op Puurvoetbalonline te lezen. In het interview “een onontdekt talent met passie” (klik hier) kwam het scouten van jeugdspelers en speelsters ook aan de orde. Een onderwerp wat wel wat stof deed opwaaien en wat tijdens mijn bezoek aan het duel SV Bedum-Kloosterburen nogmaals aan de orde kwam.
Diverse voetballiefhebbers hadden het interview gelezen en ik moet zeggen iedereen had er ook een mening over. Ik moet eerlijk zeggen, al snel bleek dat het scoutingsapparaat van de KNVB richting het meisjesvoetbal een stevige onvoldoende scoorde.
Dat verbaasde mij niet moet ik eerlijk zeggen want dat ik tijdens mijn omzwervingen op de voetbalcomplexen met regelmaat een scout tegenkom zou iets te ver gaan. Op Kardinge kom je ze wel regelmatig tegen maar ergens in de provincie of in een ander deel van Groningen zijn ze even zeldzaam als een ijscokar op Alaska.
Philip Veldhuis – 