“Stop met herschikken. Begin met investeren.”
Met ingang van seizoen 2026/’27 wordt de competitiepiramide in het betaald vrouwenvoetbal aangepast.
De Eurojackpot Vrouwen Eredivisie gaat naar tien teams, het format verandert en de licentie-eisen worden heroverwogen.
Het doel: een kwaliteitsslag.
Niemand zal betwisten dat kwaliteit noodzakelijk is. De competitie moet sterker, professioneler en stabieler worden. De vraag is alleen: waar ontstaat die kwaliteit werkelijk?
Het is de 89ste minuut en het staat 0-0. De aanvaller van Ajax loopt recht op de keeper af en kiest een hoek uit. De aanloop is allesbeslissend voor het resultaat weet de spits die enkele dagen daarvoor geanalyseerd is door Vosse de Boode bewegingswetenschapper bij het adidas miCoach Performance Centre van AFC Ajax. Geen schuine aanloop maar recht op de bal af voor de perfecte balans en de meeste kans op een doelpunt. Zo geschiedde het: 1-0 en drie belangrijke punten. Hoe kan de wetenschap een bijdrage leveren aan succes in de praktijk?
Meisjes- en vrouwenvoetbal is de afgelopen 10 jaar met 84 procent gegroeid, en ruim 86 procent procent van de verenigingen biedt meisjes- en vrouwenvoetbal aan. Deze mooie cijfers nemen niet weg dat de verenigingen soms met de meisjes- vrouwenteams voor een uitdaging staan: zijn er wel voldoende meisjes/vrouwen elk speelweekend?
Het leek de goede kant op te gaan met het vrouwenvoetbal toen de Women’s BeNe League er in 2012 kwam en we de beste damesteams van Nederlandse en Belgische bodem konden zien strijden in een eigen topcompetitie. De snelle groei van de sport bracht echter ook snel de keerzijde van de medaille aan het licht: een met veel ophef gelanceerd BeNe League Magazine hield snel op te bestaan, het vrouwenvoetbal van FC Utrecht ging failliet wegens gebrek aan sponsoren, de media aandacht is beperkt en het niveau is lastig hoog te houden. Toch schijnt achter de wolken ook de zon…