Kitty Susan is definitief doorgebroken. Via het tweede elftal van Ter Leede nu in de BeNe League, het verhaal is compleet voor de 18-jarige speelster die nu het shirt van ADO Den Haag draagt. Een kennismaking met Kitty Susan.
Stel jezelf eens voor aan het grote voetbalpubliek:
Ik ben Kitty Susan, ik ben 18 jaar en ik ben dit jaar begonnen aan de opleiding tot leraar basisonderwijs. Ondertussen ben ik daar ook alweer mee gestopt, omdat ik het toch niet zo’n leuke opleiding vond. En verder heb ik 2 zussen, Bianca (voetballend in de A selectie van Ter Leede) en Sandra (gevoetbald bij vv UDO, zij is getrouwd en heeft een dochtertje van 6 maanden) en 1 broer, Robbert (voetballend bij vv Katwijk).
Waarom ben je gaan voetballen?
Ik ben begonnen met voetballen toen ik 5 jaar was. Eigenlijk ben ik begonnen omdat bij ons thuis iedereen voetbalde. Mijn ouders hebben ook beide gevoetbald, mijn vader bij vv UDO en mijn moeder bij SJC. Ik ben begonnen bij de meisjes van UDO en daarna heb ik 5 jaar bij de jongens gevoetbald. Toen ik het in de B1 niet meer zo naar mijn zin had, heb ik de overstap naar de dames van Ter Leede gemaakt.
Je bent dus zelf de overstap naar Ter Leede gemaakt?
Ja, dat klopt en ben niet direct ontdekt zoals vele andere meiden op die leeftijd. Mijn zus Bianca is door talentendagen bij Ter Leede komen te voetballen en die had aan de trainer gevraagd of ik een keer mee mocht komen trainen. Op dat moment waren er net weer talentendagen geweest en werden er die week selectiewedstrijden gespeeld. Ik mocht meedoen aan de selectiewedstrijd en ik werd een week later gebeld dat ik bij Ter Leede mocht komen voetballen. Ik heb in het seizoen 2010-2011 in Ter Leede dames 2 gespeeld, dat seizoen zijn we kampioen geworden in de eerste klasse. In het seizoen 2011-2012 heb ik in de dames 1 gespeeld en de laatste paar maanden liep ik stage bij ADO Den Haag. Toen ben ik dit seizoen ook nog begonnen als stage speelster, maar heb ik na de competitiewedstrijd tegen PSV de overstap gemaakt naar ADO.
Je speelt vanaf dit seizoen voor de ADO Vrouwen, hoe ervaar je de stap van Ter Leede naar de ADO Vrouwen?
Ik ervaar het eigenlijk veel beter dan verwacht. Ik had verwacht dat ik het vele trainen heel zwaar zou vinden en dat ik misschien nog vaak spierpijn zou hebben. Dat valt eigenlijk allemaal heel erg mee. Het was op zich wel even wennen dat je ineens van 3 keer in de week trainen naar 5 keer in de week gaat en op dit moment hebben wij heel veel wedstrijden dus hebben we bijna geen dag niks gehad, maar het gaat me over het algemeen allemaal heel goed af.
Wat is tot nu toe je mooiste wedstrijd geweest, of zullen we het gewoon over je doelpunt hebben?
Haha! Sowieso de wedstrijd én mijn doelpunt tegen Ajax. Het gevoel na die wedstrijd was heerlijk! Maar ook de Champions League wedstrijden tegen Rossiyanka. Onze kampioenswedstrijd met Ter Leede dames 2 was er ook één om nooit te vergeten, in de 1e minuut schoot ik in mijn eigen doel en we moesten winnen. Ook het 2e tegendoelpunt was mijn fout. Uiteindelijk hebben we in de laatste 5 minuten nog de 3-2 gescoord.
En landelijk spelen brengt natuurlijk ook met zich mee dat je herkend wordt. Hoe ervaar je dat tot nu toe?
Ik word nog niet per se herkend op straat, wel mensen die je vaag kent die dan nu wel een praatje met je komen maken. En in voetbalkantines merk je het wel, meisjes van jeugdteams die wel weten wie je bent en gedag zeggen. En dat is alleen maar leuk!
Wil je verder nog iets kwijt aan de meiden (lezers) van VrouwenVoetbalNieuws?
Als je een doel wilt bereiken moet je vooral keihard werken en trainen. Als je echt iets wilt dan lukt het je ook! En heel belangrijk is jezelf blijven!
Namens de redactie hartelijk dank voor je tijd en we wensen je nog een hele mooie voetbalcarrière.
