“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
Anderhalf jaar spelen voetbalsters uit Nederland en België nu tegen elkaar in een grensoverschrijdende competitie. Na jarenlang wikken en wegen staat er een competitie met een volwaardig programma. Maar is de BeNe League wel levensvatbaar voor de langere termijn? Betrokkenen denken van wel, maar kenners hebben er een hard hoofd in. “De BeNe League is een samenwerking tussen de lamme en de blinde.”
Transfers van Sherida Spitse van FC Twente, naar het Noorse Lillestrom, en Anouk Hoogendijk van Ajax naar Arsenal vorige maand laten een positief beeld zien van het Nederlandse vrouwenvoetbal. Voor beide vrouwen werd een transfersom betaald. En dat is voor het eerst dat Nederlandse clubs iets overhouden aan een transfer van een voetbalster. Belangrijk voor een opleidingsland als Nederland. “De individuele kwaliteit in de competitie ging de afgelopen jaren achteruit. Dit omdat speelsters steeds vroeger naar het buitenland vertrokken”, stelt Kok-Willemsen, hoofd Vrouwenvoetbal van BeNe League kampioen FC Twente.
“Daarom moeten we ervoor zorgen dat de clubs beschermd worden. Door een transfersom hebben zij ook het idee dat er niet in een bodemloze put geïnvesteerd wordt.”
De 28-jarige Hoogendijk denkt dat het voor speelster nu juist gemakkelijker is geworden om de stap naar een buitenlandse vereniging te maken. “We trainen sinds de Eredivisie veel vaker en door de bundeling van de beste speelsters in acht teams, is het niveau hoog. Daardoor kun je sneller aanhaken.”
Kanaalstreek – Binnen de KNVB is het vrouwen- en meisjesvoetbal de snelst groeiende tak. Ook in de Kanaalstreek wordt er volop door de vrouwen gevoetbald. Bijna iedere club heeft wel een team. Opvallend is dat naast SV Mussel, SJS en Sportclub Stadskanaal, toch twee van de grotere verenigingen, geen vrouwentak kennen.
“Wij hebben wel altijd een vrouwenelftal gehad,” vertelt wedstrijdsecretaris Wessel Woortman van SC Stadskanaal. “Twee seizoenen geleden zijn we er echter mee gestopt. Er was te weinig animo meer. Je moet minimaal zo’n twintig speelsters hebben en wij kwamen niet verder dan twaalf. Momenteel is er ook niemand binnen de club die het oppakt. Het is natuurlijk wel jammer, want het kost leden. Als er voldoende vrouwen zijn, zijn ze wat mij betreft van harte welkom”.
Elke ochtend vergader ik met de redactieleden en onze hoofdredacteur om de onderwerpen van de dag te bespreken. Er komen meestal veel interessante dingen voorbij. Over wat ingewikkeldere zaken sparren we vaak even om op een boeiende invalshoek te komen. Als dat niet lukt vegen we het item van tafel.
Deze week kwam tijdens de vergaderingen regelmatig de voetbalwedstrijd Nederland – België voorbij. Deze wedstrijd vindt vanavond plaats in het IJsseldelta Stadion. “Nederland – België? Heb ik iets gemist?”, Hoor ik jou nu denken. En inderdaad. Je hebt iets gemist. Het gaat over het Nederlands vrouwenelftal.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik zelf de agenda van de Oranje Leeuwinnen ook niet nauwlettend bijhoud, maar dat is simpel te verklaren. Een sportfanaat in hart en nieren, dat ben ik niet. Ik vind bewegen heel leuk zolang het maar met muziek, dans en show te maken heeft. Ik ben niet geschikt om een voetbalwedstrijd te verslaan.
Een Oranjesupporter, dat ben ik wel. Als oranje speelt zie ik dat graag op TV of via internet. En als het “echt” belangrijk is, zoals een EK of WK dan geniet ik helemaal. Dan komt het stoffige oranjejurkje weer uit de kast en kijk ik graag met honderd andere fans naar een tv-scherm in een café. Ik vind het leuk om te zien hoe voetbal aanwezig is in Nederland als Oranje speelt.
Back in the days – Het Nederlands vrouwenelftal heeft dinsdagavond een eenvoudige overwinning van 4-0 behaald op België. De Oranje-dames, die voor deze gelegenheid in het blauwe uit-tenue waren gehuld, zetten onze zuiderburen snel onder druk waardoor al snel een 2-0 voorsprong werd verkregen. De Belgische vrouwen waren voortdurend niet opgewassen tegen de bij vlagen goed storende Nederlandse ploeg.
Bondscoach Andries Jonker was zeer tevreden over het resultaat, maar iets minder blij met het vertoonde spel in aanvallend opzicht. Jonker wijdde uit: “Ik ben tevreden over de uitvoering verdedigend gezien, in balbezit was het matig verzorgd. Dat moet beter en kan ook beter. Wij hebben de Belgen voortdurend afgejaagd, waardoor we steeds snel in balbezit kwamen. Maar het vervolg was vaak niet goed in mijn ogen”.
Aanvoerder en nu 99-voudig international Sarina Wiegman was het daar volledig mee eens: “We proberen snel druk te zetten en vaker één tegen één te spelen om zo sneller in balbezit te komen. We proberen nu meer het initiatief te nemen en soms wat opportunistischer te spelen.”
