Rosanne van der Werff schrijft clubhistorie voor SteDoCo

De pas 16-jarige Rosanne van der Werff schreef dit jaar historie voor haar club SteDoCo. De blonde aanvalster is de eerste inwoonster van Hoornaar die vanaf de E-pupillen de meisjesacademie heeft doorlopen en ook daadwerkelijk het eerste elftal heeft gehaald. ,,Vanaf dat ik kon lopen, is voetballen mijn grootste passie,’’ aldus de goedlachse tiener.

,,Nee, ik was in mijn jongste jeugd geen meisje-meisje. Ik had geen poppen en was al helemaal niet met mijn uiterlijk bezig. Tot ik naar de middelbare school ging was ik behoorlijk stoer. Ik speelde altijd buiten, sprong over slootjes en was op het veldje bij ons huis dagelijks aan het voetballen. Weet je wat de eerste volledige zin was die ik uitkraamde? ‘Ik wil op goeballe’ . Tenminste, dat hebben mijn ouders later verteld. Vanaf dat ik een jaar of vijf was, ben ik wat harder gaan zeuren. Mijn moeder heeft toen SteDoCo maar gebeld. Ik moest nog even geduld hebben, maar een paar maanden later was ik van harte welkom.’’

Inmiddels heeft Rosanne van der Werff wel haar vrouwelijke kanten ontdekt. Ze baalt als haar moeder actiefoto’s van haar laat zien toen ze als elfjarige rondliep in een Ajax-shirt en met kort haar. ,,Daar ben ik nét een jongen,’’ klinkt het verontwaardigd. ,,Ik ben nu behoorlijk in de weer met make-up, heb inmiddels lang haar en vind het belangrijk wat ik aantrek.’’ In Gorinchem volgt zij een detailhandel-opleiding op MBO-niveau en droomt van een eigen kleidingzaak. Binnen de lijnen van het voetbalveld is zij nog steeds een beetje stoer. Een spits die het nodige moet incasseren, maar zelf ook flink uitdeelt. ,,Ik ben geen inderdaad doetje.’’

Rosanne van der Werf, middenin het Hoornaarse poldergebied opgegroeid, op een kleine 500 meter van het sportpark van SteDoCo aan de Groeneweg, begon haar voetballeven bij de jongens van SteDoCo. ,,Ik voelde me direct helemaal thuis. Nee, ik ben nooit gepest omdat ik een meisje was. Ik werd vanaf minuut één geaccepteerd. Waarschijnlijk omdat ik aardig kon meekomen.’’

Ze was tien jaar toen haar club de traditionele open dag hield voor de meisjesacademie. Voor het eerst waren er veel aanmeldingen in de categorie E-pupillen. SteDoCo wilde ook Rosanne graag bij dat nieuwe team hebben. ,,Ik wilde eigenlijk helemaal niet. Ik had het zo geweldig naar mijn zin bij de jongens. Wat moest ik tussen die vreemde meiden die overal vandaan kwamen. Maar nadat ik een paar keer had meegetraind, vond ik het toch ook wel erg leuk. Ik heb nog heel lang getwijfeld. Ik heb er zelfs pijn in mijn buik van gehad en slapeloze nachten. Uiteindelijk koos ik toch voor de meisjes.’’

Toen het seizoen eenmaal was begonnen, genoot Rosanne van der Werff met volle teugen. ,,Vind je het gek. We trainden wel vier keer per week. Ik kwam helemaal aan mijn trekken en we hadden een toffe groep. Ja, en thuis was ik nog steeds elke dag met een bal in de weer. Met mijn jongere broertje Jochem die ik dan op doel zette en probeerde lek te schieten. Of met mijn neefjes uit de buurt om partijtjes mee te spelen tot ik er bij neerviel.’’

Rosanne van der Werff heeft de voetbalgenen niet van haar ouders. ,,Mijn moeder en mijn oudste zus Marieke zijn gek van paarden. Mijn vader heeft ook nooit gevoetbald. Mijn ouders zijn wel betrokken en staan vaak langs de lijn.’’

In de jeugd beleefde Rosanne van der Werff met SteDoCo tal van hoogtepunten. ,,Ik heb ruim twee jaar terug een voorwedstrijd in De Kuip gespeeld en in datzelfde jaar zijn we naar Barcelona geweest. En ik heb met een aantal teamgenootjes tot twee keer de finale gehaald van het nationale Calvé straatvoetbaltoernooi. Die finale was op De Dam in Amsterdam met heel veel toeschouwers. We zijn een keer tweede en een keer derde geworden.’’

Rosanne van der Werff maakte haar debuut in de senioren toen zij nog B-junior was. ,,In het tweede. En dit jaar mocht ik eind vorig seizoen voor het eerst mee met het eerste. ,,Tegen Oranje Nassau uit Groningen. SteDoCo dames 1 was toen al gedegradeerd. Er stond dus niets op het spel, maar ik vond het fantastisch. Ik genoot al van de lange busreis. En ik mocht in de basis starten.’’

Rosanne van der Werff werd dit seizoen bij de selectie gehaald. Ook omdat SteDoCo binnen de vrouwenafdeling geen A-jeugd meer heeft. Een groot aantal speelsters vertrok met trainer Rob Verwey naar GJS. Van der Werff wil daar niet veel over kwijt. ,,Verwey is een prima trainer. Met de mens Verwey kon ik minder goed opschieten. Ik zou bovendien voor een andere amateurclub nooit weggaan bij SteDoCo.’’

Van der Werff voelde zich bij de selectie van trainster Janny Timisela snel thuis en paste zich ook snel aan. ,,Het gaat allemaal een stuk sneller dan in de jeugd. De fysieke tegenstand is ook groter. Maar ik moet het ook hebben van mijn fysieke kracht. En ik kan aardig koppen. Vroeger maakte ik ook vaak kopdoelpunten. Nee, het scoren wil nog niet echt in dames 1. Ik heb dit seizoen één keer gescoord. In de bekerwedstrijd tegen Oostkapelle. Ik ben veel minder zelfzuchtig geworden. Ik kijk altijd of er een ploeggenoot nog beter voor staat. Waarschijnlijk omdat ik een bang ben een scoringskans om zeep te helpen. Zelf scoren komt wel weer. Ik ben pas zestien jaar´´

Over het voetballen in de BeNeLiga zegt Van der Werff: ,,Dat lijkt me geweldig. Als ik daar een keer voor wordt benaderd, ga ik daar zeker over nadenken, maar ik moet dat wel kunnen combineren met school. Voetballen was vroeger het belangrijkste in de wereld. Voetballen is nog steeds belangrijk. Maar je kunt er nog niet van leven. Ik wil werken aan een maatschappelijke toekomst. Nu ga ik voor een eigen kledingzaak, maar ach, daarin verander ik misschien ook nog wel.’’

Foto: Rosanne van der Werff is de eerste voetbalster uit Hoornaar die vanaf d E-pupillen de meisjesacademie heeft doorlopen en het eerste elftal heeft gehaald.