“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
Het Nederlands elftal aka de Oranje Leeuwinnen keerde dit jaar onder leiding van bondscoach Jonker weer terug in de top. Een team van wereldsterren en jonge talenten. Maar wie zijn de speelsters die het over een paar jaar moeten overnemen?
Voor buitenstaanders is scouting in het Nederlandse vrouwenvoetbal een doolhof. Elke club zoekt naar talent op een andere manier. „De beste voetbalsters spelen in de betere jongensteams.”
Het meiden/vrouwenvoetbal beleeft op dit moment net als vele andere sporten zware tijden door de gevolgen van de recessie. Sponsoring in deze tijd is lastig. Ondanks het feit dat het momenteel de sterkst groeiende sport is , blijkt het nog altijd lastig om de juiste omstandigheden te creëren waarin de talenten zich zorgeloos kunnen ontwikkelen.
Een van deze talenten komt uit Oudkarspel, namelijk Daphne van Domselaar. Naast haar opleiding op school in Alkmaar wordt zij op het Willem Bleau door Telstaracademie begeleid in haar voetbaltalent. Daphne is al 2 jaar verbonden aan de Telstaracedemie waar zij haar talent als keepster heeft mogen ontwikkelen tot op nationaal niveau. Mede door deze begeleiding heeft zij de afgelopen jaren op het hoogst haalbare niveau gepresteerd.
Naast haar prestaties binnen het landelijk team ‘meiden onder 14’van de KNVB, heeft zij dit jaar samen met haar Telstarteam succesvol meegedaan aan een internationaal toernooi in Duitsland. In december zal zij op de ‘International Childrens Game’ (ICG) in Australië de voetbal eer gaan verdedigen voor de stad Alkmaar. Het ICG wat volgend jaar in en door de gemeente Alkmaar zal worden georganiseerd. Daphne en haar teamleden zullen het gezicht worden voor het ICG in Alkmaar.
De pas 16-jarige Rosanne van der Werff schreef dit jaar historie voor haar club SteDoCo. De blonde aanvalster is de eerste inwoonster van Hoornaar die vanaf de E-pupillen de meisjesacademie heeft doorlopen en ook daadwerkelijk het eerste elftal heeft gehaald. ,,Vanaf dat ik kon lopen, is voetballen mijn grootste passie,’’ aldus de goedlachse tiener.
,,Nee, ik was in mijn jongste jeugd geen meisje-meisje. Ik had geen poppen en was al helemaal niet met mijn uiterlijk bezig. Tot ik naar de middelbare school ging was ik behoorlijk stoer. Ik speelde altijd buiten, sprong over slootjes en was op het veldje bij ons huis dagelijks aan het voetballen. Weet je wat de eerste volledige zin was die ik uitkraamde? ‘Ik wil op goeballe’ . Tenminste, dat hebben mijn ouders later verteld. Vanaf dat ik een jaar of vijf was, ben ik wat harder gaan zeuren. Mijn moeder heeft toen SteDoCo maar gebeld. Ik moest nog even geduld hebben, maar een paar maanden later was ik van harte welkom.’’
