Op de stoel van de bondscoach

Vooropgesteld dat ik alle succes, sportiviteit, steun en liefde toe wens aan bondscoach Roger Reijners, de technische staf & begeleiding, PR team en uiteraard de gekozen selectie voor het WK in Canada.

Uiteraard kun je altijd vraagtekens zetten waarom iemand wel of niet mee moet of zal gaan. Een paar goed betaalde verantwoordelijke gaan hierover. En zij moeten ook hun #WKDROOM waar gaan maken. Alleen wat heb je er voor over? Hoe diep wil of kun je gaan? Er moeten of er zijn al bepaalde keuzes gemaakt op basis zwangerschap, langdurige blessures, geen vorm of echte concurrentie voor bepaalde posities dan moet je hiermee minimaal de poule fase door kunnen komen.

En dan kun je ook nog een blik werpen op de een paar meiden die mee mogen wat hun rol überhaupt is terwijl niemand de ervaring van een WK heeft en qua leeftijd niet op het EK2017 mogen rondlopen. Er is voldoende tijd om een nieuwe generatie klaar te stomen, hopelijk met bondscoach Sarina Wiegman-Glotzbach & Jessica Torny als assistent-trainer, en een echte voetballend ’team’ neer te zetten. Er komt dus genoeg jong talent aan die alleen die ervaring op kan doen als het voor Oranje opgesteld gaat worden, de Eredivisie Vrouwen is niet het platform om echt door te ontwikkelen tegen teams die elkaar allemaal kennen in 28 wedstrijden, maar dat terzijde. Verder denk ik dat door het wederom falend beleid van de KNVB de Topklasse Vrouwen de sterkste competitie van Nederland gaat worden en zeker als geen enkele BVO geld beschikbaar gaat stellen om meer Eredivisie Vrouwen teams strategisch op te starten in Nederland. Lees hier ook het  stukje over de hervormingen in het vrouwenvoetbal die noodzakelijk is voor de echte ontwikkeling die de KNVB tegenhoud.

Binnen het vrouwenvoetbal in Nederland hebben we nog niet de ronde of ovale tafel waar lekker positief en of kritisch benaderd kan worden. De gehele competitieronde uitgelicht word met bewegende beelden, de trainers onder de loep worden genomen, positieve en kritische klankbord, waarin bestuurders en visie beoordeeld word, de competitiestructuur en een klein onderwerp als verantwoordelijkheid nemen voor het spelen van de wedstrijden in de competitie en vooral de nacompetitie.

Een tafel op de zondagochtend is het vrij simpel met geijkte teksten, gasten die iedereen wel kent en waar juist geen mening geventileerd word, net als Studio Voetbal. Er word gepraat naar wat gezegd moet worden en niet wat gezegd dient te worden. Daarentegen is VI TV het uiterste maar wel oprecht en recht voor je raap, iets wat we vaak van ons allemaal verwachten maar er kennelijk ook weer niet mee om kunnen gaan. Aangezien we die ‘grote’mogelijkheden (nog) niet hebben moeten we in het vrouwenvoetbal met online media doen.

In ieder geval, ik ga lekker puur mijn eigen formatie zonder allerlei inside informatie erin te verwerken de wereld in gooien. In een basis Nederlandse stijl, de 1-4-3-3, zou ik kiezen voor de rijpe ervaring en stabiliteit in de verdediging, een technisch middenveld dat dynamisch is waarmee je de spits positie door de tegenpartij dubbel laten bezetten zodat de flanken vrij komen, echter kunnen de vaste vleugelspeelsters in dienst van de enige echte spits spelen?

Dus, in een 1-4-3-3 opstelling moet je speelsters laten spelen waar ze het meest rendabel kunnen zijn. Dat is voor sommige gewoon de bank, thuis in Nederland en vooral geen commerciële keuze om iemand van linie aan te laten passen zodat ze gaat spelen. Het laatste EK heeft bewezen dat ze daar de handelingssnelheid mist, ook op het middenveld maar dit zou het mogen zijn net als voor het icoon dat in beide poule wedstrijden het meest aan de bal was. Dit was niet omdat zij de beste was maar omdat zij te snel de lange bal kiest als iedereen vast staat op het middenveld en zodoende vaak aan de bal was.

Je zou kunnen denken aan:

Loes Geurts; Dominique Janssen, Dyanne Bito, Mandy van den Berg, Merel van Dongen; Tessel Middag, Anouk Dekker, Daniëlle van de Donk; Manon Melis, Vivianne Miedema, Lieke Martens.

Een andere positieve variant is de Nederlandse stijl overboord te gooien en in een toernooivorm te kiezen, om langer mee te doen, en de kansen te vergroten op winst van de poule fase. Aangezien er geen linksbuiten is die voorzetten gaat geven, vooral op maat, dan is het wellicht zinvol om over te stappen naar een 1-4-4-2. Op die manier kun je weer de beste 4 middenvelders opstellen:

Loes Geurts; Dominique Janssen, Dyanne Bito, Mandy van den Berg, Merel van Dongen; Anouk Dekker (punt naar achteren); Kirsten van de Ven, Tessel Middag; Daniëlle van de Donk (punt naar voren); Manon Melis, Vivianne Miedema.

Alhoewel Kirsten van de Ven geen middenvelder is daarentegen kan zij wel haar ervaring gebruiken om gecontroleerd de rechterkant te bedienen. Daniëlle van de Donk is jonger en kan gemakkelijk aansluiten bij de twee spitsen die genoeg ruimte hebben om voldoende lopende acties te maken. Vooral Manon Melis heeft er baat bij om meer ruimte achter de verdediging te krijgen voor haar diepgang. In een 3 spitsen systeem is allen de ruimte direct in de diepte, met een 2 spitsen systeem heeft zal 50% meer ruimte.

Echter, ondanks alle ervaringen etc. is onze verdediging kwetsbaar. Ook als Claudia van den Heiligenberg op natuurlijke en wonderbaarlijke wijze fit raakt is heeft ze geen wedstrijdritme om vol gas op de linksback te spelen. De training is geen wedstrijd element want je wilt dat ze getest word, dus men moet de emoties aan de kant zetten, anders kun je ook Kika van Es mee nemen. Claudia heeft op het EK laten zien dat opkomend goed mee kan maar ook bewezen niet door te verdedigen. Ze stopt met door verdedigen in de zestien, dat kan niet als je haar als verdediger opgesteld.

Haar andere teamgenoot, Petra Hogewoning, zou die positie in moeten nemen maar Merel van Dongen kan een nog grote rol spelen in de opbouw, dat staat los van in welk systeem we spelen. De rechtsback positie is perfect voor de prinses van PSV/Eindhoven: Kika van Es, wellicht dat ze haar positie na het WK weer op kan eisen. Haar back up zou Liza van der Most moeten zijn maar kennelijk is de nummer 10 van Ajax het beste alternatief voor de bondscoach, althans in de kwalificatiereeks.

Op het middenveld zal de bondscoach, die toch voor 1-4-3-3 gaat, keuzes moeten maken.

Het opstellen van Anouk Hoogendijk zou niet verstandig zijn maar ik denk dat zij in het centrum plaats zal nemen maar ook daar is zij geen meerwaarde meer. De keuze die gemaakt moet worden is tussen 4 á 5 verschillende middenvelders die samen juist in een 1-4-4-2 een mooi sterk blok vormen in de as en op de flanken. Het switchen vanuit 1-4-4-2 naar een 1-4-3-3 indien dat nodig is kan zonder wissels, daar houd de bondscoach sowieso niet van dus dat word nagelbijten bij een eventuele achterstand. Dus nog een extra voordeel voor de man die geschiedenis gaat schrijven terwijl Vera Pauw daar had moeten zitten als de KNVB de boel niet gesaboteerd had, zoals ze dat weer gaan doen!

Any way, ik ga het positief en vooral kritisch het hele Oranje Leeuwinnen circus volgen zonder Eshly Bakker, Renate Jansen, Shanice van de Sanden, Danique Kerkdijk, Renee Slegers, Kika van Es, Siri Worm en Leonne Stentler. En hoop dat ze heel ver gaan komen, is goed voor de speelsters!

Ik vraag me alleen af welk succes er nu nog nodig is om de terughoudende Nederlandse mindset in de media en op verenigingsstructuur, competitiestructuur en vooral community niveau de echte ontwikkeling tegen houden, buiten de belangrijkste bindmiddel: een flink zak met geld!