Voorzitter Smerdiek: “Alleen door samenwerking kom je verder”

Bolwerk Smerdiek brokkelt snel af
Er is een groot tekort aan speelsters en hoofdtrainer Wim Scherpenisse is ook opgestapt.

Het vrouwenvoetbal bij Smerdiek valt niet om. Daar is voorzitter Marc Bout van overtuigd. Volgend seizoen wordt een doorstart gemaakt in de tweede klasse. Ondertussen wordt ingezet op meer samenwerking met andere clubs op het eiland Tholen. Voorlopig is dat nog een brug te ver. Niet op bestuurlijk niveau, ,,maar de meiden willen niet”.

Vele jaren was het een heus voetbalbolwerk. Uit heel Zuidwest-Nederland trokken de grootste talenten naar Sint-Maartensdijk. Dit seizoen is alles anders. Het eerste team dreigt kopje onder te gaan in de eerste klasse. Het tekort aan speelsters is groot. Elf meiden opstellen, lukt niet meer. Het gevolg: monsternederlagen bij de vleet.

Een maand of twee geleden stapten de vier leden van de technische staf op, inclusief hoofdtrainer en inspirator Wim Scherpenisse. Tot op de dag van vandaag doet dat bij Scherpenisse pijn. ,,Het is eerder afgebroken dan opgebouwd.”

Tweede team

Natuurlijk is er veel over vergaderd, met het bestuur en wat er nog over was van de selectie. De crux van het verhaal: de speelsters van het tweede team hielden hun poot stijf. Zij weigerden om zich beschikbaar te stellen voor de hoofdmacht. Deels omdat de reserves in de vierde klasse zelf voor het kampioenschap spelen. Maar ook uit angst voor de in hun ogen harde aanpak bij het op prestatie gerichte eerste team. Ook de verre uitreizen in de eerste klasse schrikten af; ze moeten zelfs naar Groningen.

Eerder al waren Angelique Hage (werk in het buitenland) en speelsters als Griffith Vaissaire en Roos Wichertjes (kruisbandblessures) weggevallen. Andere meiden haakten teleurgesteld af. Het ging volgens Scherpenisse van kwaad tot erger. ,,Want een meisje stopt nooit alleen. Ze nemen altijd een paar vriendinnen mee.’‘

Scherpenisse heeft veel respect voor de speelsters die toch besloten hebben het seizoen af te maken. ,,Ze zijn met z’n achten of negenen op zaterdag wel de hele dag van huis, naar Haarlem en Amsterdam of verder. Voor die meiden vind ik het écht verschrikkelijk.” Gekwalificeerde coaches zijn er niet meer. ,,Ze trainen onderling.”

Jacco Priem, vader van speelster Eva Priem, neemt de honneurs waar als elftalleider. Ook bij uitwedstrijden. Zelf is Scherpenisse vooral teleurgesteld. ,,Het is een optelsom van dingen, waardoor het fout is gegaan. Maar als je alle plussen en minnen bij elkaar telt, is de uitkomst simpel: het gaat gewoon niet meer.” Scherpenisse spreekt van een structureel probleem in het hele vrouwenvoetbal. De successen van Oranje verbloemen veel. ,,Maar in de hoofdklasse en eerste klasse staan nu al zes tot zeven ploegen op de rand van omklappen.”

Schaalgrootte

Op de Zeeuwse schaal lukt het ook niet echt. ,,Oostkapelle bestaat al niet meer. IJzendijke heeft geen tweede team. JVOZ snoept leuke voetballers weg, ook door de samenwerking met Sparta. Maar ja, dat is voorlopig ook maar derde klasse.”

Bout deelt de zorgen van de voor zijn vele verdiensten al eerder tot erelid benoemde Scherpenisse. ,,Het gaat over schaalgrootte.”

De eilandelijke werkgroep vrouwenvoetbal bestudeerde al langer intensieve samenwerking tussen de Thoolse clubs. Ondertussen staat het onderwerp ook hoog op de agenda van de Thoolse Voetbal Federatie (TVF), de koepel waar Bout deel van uitmaakt. Een Samenwerkende Vrouwen Opleiding (SOV), een min of meer zelfstandige eilandelijke vrouwenvoetbalclub waar de werkgroep de mogelijkheden van verkende, is niet langer in beeld. Wel staan volgens Bout alle seinen op groen voor andere manieren van samenwerking tussen de clubs. Op bestuurlijk vlak tenminste. ,,Maar de meiden willen niet. Het gaat om draagvlak en als de speelsters niet willen, houdt het voorlopig op.”

De praktijk is weerbarstig. Het bestaande combi-team van WHS en Tholense Boys is er een voorbeeld van. Bout: ,,Dat begint al met de vraag waar er gespeeld gaat worden. Veel meiden willen niet in een andere kern spelen.”

Bij Smerdiek zijn ze ondertussen al druk bezig met het volgende seizoen. De zoektocht naar een nieuwe coach is gestart. ,,Iemand van buitenaf, een trainer die er blanco in staat.” Bout wil nog steeds twee teams op de been brengen. ,,Anders heb je te weinig back-up.”

Hoewel het eerste team zich in principe via de nacompetitie op het huidige niveau kan handhaven, gelooft Bout dat de tweede klasse een beter podium is voor een doorstart. ,,Geografisch is dat aantrekkelijker. De reisafstanden zijn een stuk minder.” Op termijn verwacht hij dat er op het eiland Tholen weer aan de eerste klasse of hoger gedacht kan worden. ,,Die potentie is er zeker. Maar om dat voor elkaar te krijgen, moet iedereen de schouders eronder willen zetten, de speelsters in de eerste plaats. Alleen door samenwerking, kom je verder.”

Tekst: Ben van den Aarssen (pzc.nl)

PS. Nog teveel verenigingen acteren veel te laat met samenwerkingen. Begin klein met bijvoorbeeld door toernooien samen te organiseren, kennis te delen op bestuurlijk en technisch niveau zodat je altijd in gesprek bent. Verzin iets om periodiek met elkaar in gesprek te zijn, zeker via het jeugdvoetbal is dat heel snel gedaan. Nu de nood hoog lijkt te zijn, komt het over als dwangmiddel en dan krijg je de uitvoerende organisatie, speelsters, niet gemakkelijk mee.