De sportvereniging, rijk aan kansen!

Een sociaalwetenschappelijk onderzoek naar de lidmaatschapduurzaamheid van kinderen uit lage inkomensklasse bij voetbalverenigingen in Nederland .

‘Esra, waarom sport?’ wordt mij vaak gevraagd. ‘Omdat sport erbij hoort…’ zeg ik dan. ‘Maar het is toch niet echt wetenschappelijk bewezen dat het werkt?’ volgt dan. ‘Inderdaad, dat het werkt is niet wetenschappelijk bewezen!’ Het is niet eenvoudig om de werking van sport te bewijzen. Hoe moet sport: een instrument, een spel, een ontmoeting, een afspiegeling van het alledaagse, een cultuur, in wetenschappelijke waarden worden weergegeven? In getallen, kwantitatieve analyses, waarbij significantie in positieve effecten wordt aangetoond?

Vele onderzoekers hebben dit al heel wat jaren geleden gedaan en bewijzen dit nog steeds. Het positieve effect van sport bestaat, maar de onderzoeksresultaten zijn zeer divers. Sport kan zich op meerdere gebieden en dimensies laten meten. Daarom is aan het effect van sport geen cijfer toe te kennen.

Wat is het effect van school of het effect van culturele activiteiten? Vele antwoorden zijn al geformuleerd in onderzoek. Op dezelfde wijze als dat voor sport is gedaan. Voorbeelden zijn onderzoeken naar de kwaliteit van leraren, de meest wenselijke uuromvang van schoollessen, de inhoud van het vakkenpakket en de samenstelling van onze canon. Zo beschrijf ik nog maar een klein gedeelte van onze zoektocht naar de effecten van school of culturele activiteiten. Een antwoord staat echter altijd als een paal boven water, die overigens meer zegt over onze ‘idealen’ dan over het daadwerkelijke ‘resultaat’, namelijk: kinderen moeten naar school omdat het ‘goed’ is en cultuur hoort bij de ontwikkeling van het kind. Laat de kern simpel zijn: sport hoort er gewoon bij. Het gros van de kinderen wil graag sporten en wellicht is deze wil nog groter dan die van hun deelname aan school.

Een goede basis ligt er dan ook, een kans op een eenduidig positief effect is er! Vanuit mijn eerdere specialisaties op sportgebied, ben ik het onderzoek gestart naar de lidmaatschapduurzaamheid bij sportverenigingen van kinderen uit lage inkomensklasse. Het onderzoek is uitgevoerd ter afsluiting van de Master Sociologie, Vraagstukken van beleid en organisatie van de Universiteit Utrecht.

Een bijzonder dankwoord wil ik richten aan mijn begeleider Rene Torenvlied, om zijn begeleiding bij deze thesis. Harry Postma, directeur van het Nationaal Jeugdsportfonds, wil ik hartelijk danken voor zijn inspirerende feedback en betrokkenheid bij dit onderzoek. Ook Mohamed Dahmane, Sjors Brouwer en Guus Posthumus van de KNVB wil ik danken voor hun medewerking. Bovendien wil ik het team van FORUM, Multicultureel instituut, onder leiding van Mohamed Mahdi, danken voor hun inzet en meedenken bij de aanbevelingen voor de sportverenigingen in Nederland. Tot slot wil ik de mensen in mijn naaste omgeving danken voor hun steun en persoonlijke interesse in mijn afstudeerwerk. Liek Mulder (Platform Samen Kleurrijk Harderwijk), Ruben Dood (CBS Den Haag), familie, vrienden en vele anderen, bedankt.

Lees hier de gehele scriptie van E.E. (Esra) Visser (07-07-2009): link!