De geschiedenis van het Europees Kampioenschap Vrouwenvoetbal

De geschiedenis van het Europees Kampioenschap Vrouwenvoetbal

Het lijkt al heel normaal om een Europees Kampioenschap voor vrouwenvoetbal te hebben – en eigenlijk is dat ook zo.

De ‘UEFA European Women’s Championship’, beter bekend als het ‘UEFA Women’s Euro’, wordt elke vier jaar gehouden tussen de landen die zich via kwalificatiewedstrijden (soms ook play-offs) weten te plaatsen voor het eindtoernooi. De eerste officiële benaming in de jaren ’80 van de vorige eeuw luidde zelfs: “UEFA European Competition for Representative Women’s Teams”. Destijds was het een proefopzet om te ontdekken hoe deze competitie zich kon ontwikkelen.

‘De bond maakt het de speelsters niet makkelijk’

‘De bond maakt het de speelsters niet makkelijk’

Het EK is dé kans om in Nederland vrouwenvoetbal definitief op de kaart te zetten, vindt Daniëlle van de Donk, die in Engeland ziet hoe de sport kan floreren.

Daniëlle van de Donk in actie tijdens een oefenwedstrijd tegen Japan eerder deze maand. Daniëlle van de Donk weet nog goed dat ze eind 2015 met haar vader een rondrit maakte door de streek ten noorden van Londen. Op weg naar St. Albans waar het trainingscomplex van Arsenal Football Club is gevestigd, vergaapte ze zich aan de oude kleine huisjes langs de weg. “Het was een beetje alsof je terug in de tijd ging.”

Is er wel wat veranderd door de Eredivisie Vrouwen?

Wat is het grote verschil als we na 13 a 14 wedstrijden de BeNe League en de Eredivisie met elkaar vergelijken?

PSV ken(de)t vooralsnog een uitstekende start. Telstar kwaliteit (en financiën) in moeten leveren en is met de eigen jeugd verder gegaan, PEC en Heerenveen missen de extra kwaliteit en ADO Den Haag presteert minder door interne oorzaken. Bij Ajax zijn twee seizoen de aanvalspatronen zichtbaar en FC Twente ontwikkeld zich extra door de Europese wedstrijden ondanks een kwalitatief kleinere selectie uit de top 3.

Dit zijn de enkele wijzigingen als je de voormalige BeNe League en de Eredivisie met elkaar vergelijkt.. Een overzicht zie je verder op waarin duidelijk is dat op basis van het tussenklassement (scorebordjournalistiek) het even spannend is als in de BeNe League.

Review KNVB en bondscoach Reijners uit elkaar

De KNVB en bondscoach Roger Reijners van het Nederlands vrouwenelftal hebben vrijdag afgesproken de arbeidsovereenkomst van de coach per 1 augustus te beëindigen. Reijners bekleedde de functie van bondscoach sinds 1 november 2010. Onder zijn leiding behaalde het Nederlands vrouwenelftal de eindronde van het Europees kampioenschap in 2013 en kwam het team afgelopen zomer voor het eerst in de historie op het wereldkampioenschap uit en heeft het zich gekwalificeerd voor de play offs om een ticket te bemachtigen voor de Olympische Spelen in Brazilië.

Het eerste tegenstrijdige in het persbericht, daar zijn ze echt heel bedreven in de laatste tijd, is dat ze voor de lange termijn kiezen. Alsof Roger Reijners voor het WK is aangesteld, hij loopt al dus ruim 5 jaar mee en gebruikt ook nog eens de juiste termen: vrouwenvoetbal + meidenvoetbal. En dat zogenaamd technische invulling van de overlap tussen 2016 en 2017 is onzin want je kan het contract ook gewoon verlengen tot en met het EK2017, dus nog een kul reden.

‘Vrouwen horen in het voetbal’

Bij het hockey won ze alles wat er te winnen valt, nu probeert Minke Booij namens de KNVB Nederland te winnen voor het vrouwenvoetbal. ‘Ik ben geschrokken van de slachtofferrol.’

‘Wauw.’ Meer dan 20 duizend toeschouwers bezochten Nederland – Nieuw-Zeeland, op het WK voor vrouwen. Minke Booij appte met voormalig hockeycollega Maartje Paumen en kreeg een antwoord terug: wauw dus. Booij: ‘Wij hebben nooit voor 20 duizend man gespeeld.’

Booij (38) is sinds een paar maanden manager vrouwenvoetbal van de KNVB. Zo’n WK is immens. ‘Dat is geen potentie. Het is een gearriveerde sport.’ Zij verbaast zich in Canada en ze geniet. En ze weet wat ze wil. Het vrouwenvoetbal op positieve wijze uitdragen en uitbouwen, met nadruk op de mooie aspecten en de eigen kracht.

Minke Booij wil af van het chagrijn

Voormalig tophockeyster moet vrouwenvoetbal naar hoger plan tillen Booij wil af van het chagrijn Vrouwenvoetbal moet nog een vaste plek zien te verwerven in de Nederlandse (sport)cultuur. Minke Booij trekt de kar.

door Pim Dikkers

Ze maakt graag de vergelijking met haar eigen topsportloopbaan. Hoe Minke Booij (38) als tribuneklant het WK hockey van 1998 in Utrecht aanschouwde. En daar de Oranje-hockeysters in ‘een hobbezak’ zilver zag pakken. Tegenstander in de finale was Australië. Topfit, toen al gekleed in tenues met scherpe snit. Schoolvoorbeelden van op-en-top topsportvrouwen.