Professioneel vrouwenvoetbal: wie slijpt de groeibriljant?
Wekelijks schoppen in Nederland bijna 130.000 meiden en vrouwen tegen een bal aan. Bij de UEFA, de KNVB en clubs van hoog tot laag staat vrouwenvoetbal met stip op het prioriteitenlijstje. En toch maakt FC Utrecht vandaag bekend dat de club stopt met professioneel vrouwenvoetbal. De Stichting Vrouwenvoetbal Utrecht heeft faillissement aangevraagd. Een incident of een teken aan de wand?
Oranje in halve finale EK
In 2009 werden het opeens BN’ers: Daphne Koster, de blonde aanvoerster van het Nederlands Elftal en Vera Pauw, de nukkige bondscoach. Voor het eerst namen de Oranje-dames deel aan het EK en, nadat de koene meiden wisten door te dringen tot de halve finale, waren ze niet meer van de buis af te slaan. Ja, vrouwenvoetbal ontwikkelde zich razendsnel tot een trending topic. Helaas sneed Engeland met 2-1 de weg naar de finale af maar toch leek de halve eindstrijd Oranje goud op te leveren, écht goud. De live uitgezonden wedstrijd trok maar liefst 1,7 miljoen tv-kijkers, sponsors zouden in de rij staan, de Eredivisie voor Vrouwen zou een broodnodige nieuwe impuls krijgen.
“Logisch dat toppers vertrekken”

Kort achter elkaar kondigden twee toppers uit het Nederlandse vrouwenvoetbal hun vertrek naar een buitenlandse club aan. Sherida Spitse werd door het Noorse Lillestrøm SK weggeplukt bij FC Twente en Ajax-speelster Anouk Hoogendijk kon de lokroep van Arsenal niet weerstaan.
Fantastisch voor die meiden natuurlijk, beaamt ook Vera Pauw, die in 1988 de eerste Nederlandse voetbalster met een profcontract werd. Bij het Italiaanse Modena was dat. “Ik kreeg toen al meer dan menig speelster nu.”
Mooie tijden waren dat. Zoals Pauw ook met genoegen terugkijkt naar haar jaren als bondscoach. Onder haar leiding haalde Oranje in 2009 de halve finales bij het EK in Finland. In die periode kwam ook mede onder impuls van het voetbaldier pur sang de eredivisie voor vrouwen van de grond, met teams die allemaal gelieerd waren aan ‘mannelijke’ profclubs.