Saestum vs FC Twente

“Lees nu: waarom vrouwenvoetbal geen liefdadigheid meer mag zijn.”

Toch worstelen clubs als Fortuna Sittard met financiële verliezen, terwijl internationale investeerders miljoenen blijven pompen in een systeem zonder zekerheid. In mijn nieuwste column op Sporting Femme duik ik in de harde realiteit achter het mooie verhaal: waar blijft de structurele aanpak? En hoe maken we het vrouwenvoetbal eindelijk zakelijk volwassen?

Lees het hele artikel op SportingFemme.nl

Salman Khawaja schrijft tweewekelijks voor Sporting Femme over vrouwenvoetbal, sportbeleid en maatschappelijke trends. Altijd scherp, soms rebels, maar altijd met liefde voor het spel.


Ontdek meer van Women's football in the Netherlands | Stats and Analysis

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

2 reacties

  1. John Foederer

    Mooi stukje Salman. Klopt allemaal. Het probleem blijven de financiën. Wedstrijden uitzenden op ESPN is stap vooruit, maar daardoor blijven de toeschouwers thuis.
    Armzalige velden maken de beleving ook niet best. Twente, toch dé top, speelt op amateurveld voor 250 man, waarvan helft familie is. Daar is geen beleving. Een uitzondering na in een stadion met meer supporters is een start. 5 topwedstrijden per jaar is natuurlijk geen reclame. En dan moet de competitie ook niet bestaan uit 3-4 clubs, en rest kanonnenvoer.
    Betere (beste) speelsters vertrekken naar buitenland, waar faciliteiten op (top)niveau liggen. Daar ontwikkelen ze. Daar spelen ze op niveau. En natuurlijk speelt salaris mee. Als je als fullprof kunt leven, en niet om 12u bij kassa van supermarkt hoeft te zitten, ontwikkel je ook sneller. Ook topsport mentaliteit ontbreekt. Te weinig concurrentie, waardoor basisplek te makkelijk verdiend wordt. Omgaan met teleurstelling, terugknokken, beter willen worden, keuzes maken in laten, er voor leven. Dat gebeurt in NL te weinig en dat moet wel. Helaas zal t hier in NL alleen maar erger worden.
    Kijk naar Fortuna Sittard, van dichtbij meegemaakt. Ambitieuze start, prima selectie. Prima staf en achterban. Maar sponsor valt weg en droom spat uiteen. Dan is de organisatie te jong en onervaren om geldschieters te vinden die het durven om te investeren. Ze zien geen rendement. Logisch, want er is geen verdienmodel. Dan trekken we stekker er maar uit. Jammer maar realiteit. De KNVB mag er nog wat harder aan trekken, maar clubs moeten ook zelf meewerken. Mannentak zou kunnen ondersteunen. Laat een vrouwenwedstrijd vooraf gaan bij een eredivisie wedstrijd. Maar vooral: het niveau moet omhoog.
    Een EK winnen is leuk, maar ik hoor nog steeds dat ze dat in 2017 gehaald hebben. Daar teren ze nog op. Het is inmiddels 2025, een andere tijd. Buitenland is door ontwikkeld, NL te langzaam.

  2. Dank je wel voor je reactie John (!) en je scherpe analyse. Je legt de vinger precies op de zere plek: het is geen kwestie van willen, maar van durven investeren én structureel bouwen. Zolang vrouwenvoetbal draait op goedbedoeld enthousiasme en incidentele successen, blijven we steken in een model dat kraakt bij elke tegenslag – zoals bij Fortuna Sittard.

    ESPN-uitzendingen zijn een stap, maar zonder stadionbeleving (kan ook bij een amateurclub met tribunes), eerlijke competitie en fulltime speelsters blijft het een halve realiteit. Topsport vraagt om meer dan applaus en goede bedoelingen – het vraagt om keuzes, om mentaliteit, en ja: om geld.

    Je noemt het terecht: 2017 is niet het heden. En zolang we blijven teren op oude glorie, gaan we het tempo van het buitenland niet bijhouden. De ambitie is er wel. Nu de structuur nog.

Geef een reactie