“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
Het meiden/vrouwenvoetbal beleeft op dit moment net als vele andere sporten zware tijden door de gevolgen van de recessie. Sponsoring in deze tijd is lastig. Ondanks het feit dat het momenteel de sterkst groeiende sport is , blijkt het nog altijd lastig om de juiste omstandigheden te creëren waarin de talenten zich zorgeloos kunnen ontwikkelen.
Een van deze talenten komt uit Oudkarspel, namelijk Daphne van Domselaar. Naast haar opleiding op school in Alkmaar wordt zij op het Willem Bleau door Telstaracademie begeleid in haar voetbaltalent. Daphne is al 2 jaar verbonden aan de Telstaracedemie waar zij haar talent als keepster heeft mogen ontwikkelen tot op nationaal niveau. Mede door deze begeleiding heeft zij de afgelopen jaren op het hoogst haalbare niveau gepresteerd.
Naast haar prestaties binnen het landelijk team ‘meiden onder 14’van de KNVB, heeft zij dit jaar samen met haar Telstarteam succesvol meegedaan aan een internationaal toernooi in Duitsland. In december zal zij op de ‘International Childrens Game’ (ICG) in Australië de voetbal eer gaan verdedigen voor de stad Alkmaar. Het ICG wat volgend jaar in en door de gemeente Alkmaar zal worden georganiseerd. Daphne en haar teamleden zullen het gezicht worden voor het ICG in Alkmaar.
Een hoop oneliners passeren ons sinds de vertaalde versie van de FIFA (Women’s Football Development Programme Guidelines) om het vrouwen- en meidenvoetbal in de wereld verder te ontwikkelen, enthousiasmeren en of te stimuleren.
De stimulans zit in feit dat meisjes (nog) sneller in aanraking moeten komen met het voetbal, het spel dat elk hart sneller laat kloppen, voornamelijk bij jongens en mannen in welke economische hoedanigheid dan ook. De meisjes moeten het liefst al tussen haar 4e en 6e jaar een voetbal van dichtbij hebben gezien. Het voordeel daarvan is dat ze gauw het plezier van het spel kan ontdekken.
Nu komen meisjes gemiddeld pas rond haar 8e in aanraking met voetbal. En dat is ‘financieel’ zonde maar ook voor de FIFA en UEFA want naast de landelijke campagnes voeren zij een wereldwijde ‘strijd’ voor de positie van het (vrouwen) voetbal. Ook daar tellen de cijfers en de contracten. Over de niet uitdagende competitiestructuur binnen het meidenvoetbal wordt totaal niet gesproken, dat is juist de vijver om uitstroom tegen te gaan.
Meisjes- en vrouwenvoetbal is de afgelopen 10 jaar met 84 procent gegroeid, en ruim 86 procent procent van de verenigingen biedt meisjes- en vrouwenvoetbal aan. Deze mooie cijfers nemen niet weg dat de verenigingen soms met de meisjes- vrouwenteams voor een uitdaging staan: zijn er wel voldoende meisjes/vrouwen elk speelweekend?
Klinkt dit bekend? Gezamenlijk kan dit worden omgezet in kansen om zoveel mogelijk meisjes en vrouwen aan het voetballen te krijgen en houden. Soms kan samenwerken met clubs uit de omgeving een uitkomst bieden om teams compleet te krijgen en te houden. Wat voor samenwerkingsmogelijkheden zijn er met clubs uit de omgeving met betrekking tot teams samenvoegen?
Het is de snelst groeiende sport van Nederland: vrouwenvoetbal. Met bijna 132 duizend vrouwen- en meisjesvoetbalsters telt de teamsport ruim 80 procent meer speelsters dan tien jaar geleden. Voetbalbond KNVB staat middenin deze spectaculaire ontwikkeling van de sport en manager vrouwenvoetbal Clémence Ross is namens de voetbalbond druk bezig om deze ontwikkelingen in goede banen te leiden. Daar helpt vrouwenvoetbalambassadeur en Oranje-aanvoerster Daphne Koster haar bij. Sport Knowhow XL sprak met de twee vrouwen over de ontwikkelingen en toekomst van het vrouwenvoetbal in Nederland.
Voordat Clémence Ross (56) afgelopen september door de KNVB werd aangesteld als manager vrouwenvoetbal, had zij haar sporen al ruimschoots verdiend in zowel het mannen- als vrouwenvoetbal. Tussen 2010 en 2012 was de oud-staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport voorzitter van De Graafschap en ze was daarmee de eerste vrouw op die positie bij een eredivisieclub. Van 2007 tot 2012 was Ross de eerste voorzitter van de Stichting Eredivisie Vrouwen (tegenwoordig BeNe League).
Als drie jaar durende pilot van de eerste grensoverschrijdende topcompetitie in Europa heeft de BeNe League inmiddels anderhalf jaar achter de rug. ADO Den Haag-trainer Sarina Wiegman vindt het van het grootste belang dat de competitie gelijkwaardiger wordt. ,,Als er meer échte wedstrijden worden gespeeld, ontwikkelen spelers, teams en dus het totale vrouwenvoetbal zich beter.”
Een oproep om maar met de BeNe League te stoppen van kort voor de winterstop acht Sarina Wiegman wat te gemakkelijk. Zij is ook kritisch op een competitie waarin monsterscores steeds vaker voorkomen en waaruit meerdere topspelers zijn vertrokken, maar geeft ook aan dat verandering brengen in die situatie complex ligt. ,,Je moet ook niet vergeten dat als de BeNe League er in 2012 niet was gekomen, er nu misschien wel helemaal geen topcompetitie meer had bestaan, want in de Eredivisie stonden drie van de zeven overgebleven clubs op springen. Na de start van de Eredivisie als Nederlandse topcompetitie in 2007 is het in de jaren daarna helaas nog niet gelukt de continuïteit te waarborgen en door te pakken. Ook daaraan, of misschien wel vooral daaraan, moet nadrukkelijk gewerkt worden!”
Het meisjes C1team van De Held is een team wat al een aantal jaren samenspeelt. Een team wat al de nodige successen heeft behaald in de vorm van kampioenschappen en het winnen van toernooien. Dat zorgde er in het verleden voor dat er bij de Hoogkerkers een bepaald verwachtingspatroon rond het talentvolle team ontstond. Een verwachtingspatroon dat logisch was omdat er in het verleden wel eerder een talentvolle speelster werd uitgenodigd voor een van de selectieteams van de KNVB.
Op het artikel wat ging over het scoutingsbeleid in het meisjesvoetbal, kwamen aardig wat reacties binnen. Reacties waaruit bleek dat het heel erg herkenbaar was wat Puurvoetbalonline als een probleem had gesignaleerd. Het probleem van dat het scouten in het meisjesvoetbal op zijn ‘Jan boerenfluitjes’ gebeurt en waar het verhaal rond De Held meisjes C1 een mooi voorbeeld van is.
Enkele weken geleden viel er een interview met Willisa Scholtens en haar vader Johannes op Puurvoetbalonline te lezen. In het interview “een onontdekt talent met passie” (klik hier) kwam het scouten van jeugdspelers en speelsters ook aan de orde. Een onderwerp wat wel wat stof deed opwaaien en wat tijdens mijn bezoek aan het duel SV Bedum-Kloosterburen nogmaals aan de orde kwam.
Diverse voetballiefhebbers hadden het interview gelezen en ik moet zeggen iedereen had er ook een mening over. Ik moet eerlijk zeggen, al snel bleek dat het scoutingsapparaat van de KNVB richting het meisjesvoetbal een stevige onvoldoende scoorde.
Dat verbaasde mij niet moet ik eerlijk zeggen want dat ik tijdens mijn omzwervingen op de voetbalcomplexen met regelmaat een scout tegenkom zou iets te ver gaan. Op Kardinge kom je ze wel regelmatig tegen maar ergens in de provincie of in een ander deel van Groningen zijn ze even zeldzaam als een ijscokar op Alaska.
