“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
vrouwenvoetbal
Het leek de goede kant op te gaan met het vrouwenvoetbal toen de Women’s BeNe League er in 2012 kwam en we de beste damesteams van Nederlandse en Belgische bodem konden zien strijden in een eigen topcompetitie. De snelle groei van de sport bracht echter ook snel de keerzijde van de medaille aan het licht: een met veel ophef gelanceerd BeNe League Magazine hield snel op te bestaan, het vrouwenvoetbal van FC Utrecht ging failliet wegens gebrek aan sponsoren, de media aandacht is beperkt en het niveau is lastig hoog te houden. Toch schijnt achter de wolken ook de zon…
Kinderschoenen
Dat het niveau in het Nederlandse vrouwenvoetbal achterblijft is jammer, maar ik ben er denk ik deels mede schuldig aan. Voor de speelsters die het namelijk goed doen in ons land, lonkt al snel het buitenland met meer kansen en verdiensten. Dus verkiezen veel talentvolle meiden voor een carrière in een andere competitie dan de BeNe League, waardoor het lastig is voor Nederlandse clubs om het speelniveau op peil te houden. FC Twente Vrouwen was als pionier in 2011, de eerste Nederlandse club die speelsters ging betalen voor hun inzet. Dus we hebben het echt nog over kinderschoenen-werk. Er klinken geluiden dat ‘het te weinig leeft’ en dat sponsors een afwachtende houding aannemen door de geringe media-aandacht voor het damesvoetbal.
Een sociaalwetenschappelijk onderzoek naar de lidmaatschapduurzaamheid van kinderen uit lage inkomensklasse bij voetbalverenigingen in Nederland .
‘Esra, waarom sport?’ wordt mij vaak gevraagd. ‘Omdat sport erbij hoort…’ zeg ik dan. ‘Maar het is toch niet echt wetenschappelijk bewezen dat het werkt?’ volgt dan. ‘Inderdaad, dat het werkt is niet wetenschappelijk bewezen!’ Het is niet eenvoudig om de werking van sport te bewijzen. Hoe moet sport: een instrument, een spel, een ontmoeting, een afspiegeling van het alledaagse, een cultuur, in wetenschappelijke waarden worden weergegeven? In getallen, kwantitatieve analyses, waarbij significantie in positieve effecten wordt aangetoond?
Vele onderzoekers hebben dit al heel wat jaren geleden gedaan en bewijzen dit nog steeds. Het positieve effect van sport bestaat, maar de onderzoeksresultaten zijn zeer divers. Sport kan zich op meerdere gebieden en dimensies laten meten. Daarom is aan het effect van sport geen cijfer toe te kennen.
Het is de snelst groeiende sport van Nederland: vrouwenvoetbal. Met bijna 132 duizend vrouwen- en meisjesvoetbalsters telt de teamsport ruim 80 procent meer speelsters dan tien jaar geleden. Voetbalbond KNVB staat middenin deze spectaculaire ontwikkeling van de sport en manager vrouwenvoetbal Clémence Ross is namens de voetbalbond druk bezig om deze ontwikkelingen in goede banen te leiden. Daar helpt vrouwenvoetbalambassadeur en Oranje-aanvoerster Daphne Koster haar bij. Sport Knowhow XL sprak met de twee vrouwen over de ontwikkelingen en toekomst van het vrouwenvoetbal in Nederland.
Voordat Clémence Ross (56) afgelopen september door de KNVB werd aangesteld als manager vrouwenvoetbal, had zij haar sporen al ruimschoots verdiend in zowel het mannen- als vrouwenvoetbal. Tussen 2010 en 2012 was de oud-staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport voorzitter van De Graafschap en ze was daarmee de eerste vrouw op die positie bij een eredivisieclub. Van 2007 tot 2012 was Ross de eerste voorzitter van de Stichting Eredivisie Vrouwen (tegenwoordig BeNe League).
Zo’n twintig jaar geleden kwam er een meisje de sportredactie binnenwandelen. Ze was een jaar of zestien, zeventien. Waarom De Gooi- en Eemlander nooit aandacht besteedde aan voetballende vrouwen, wilde ze weten. Ze heette Olga Lundgren, voetbalde zelf bij ’t Gooi en vond het maar raar dat elke maandag vele pagina’s aan het regionale voetbal werden besteed, maar dat daar geen letter over vrouwenvoetbal bij zat. Ze kreeg gelijk en werd de eerste ‘damesvoetbalmedewerkster’ van deze krant.
Nu is Olga Lundgren 36 en allang medewerkster-af. Ze is inmiddels eigenaar van ontwerpbureau Óceaan design en benoemd tot lid van verdienste van ’t Gooi vanwege haar inspanningen voor het vrouwenvoetbal bij de Hilversumse vereniging. Ze heeft heel wat bereikt, al wil ze daar absoluut zelf niet alle credits voor opeisen. Maar ondertussen is het aantal voetballende mannen/jongens en vrouwen/meisjes bij ’t Gooi ongeveer fifty-fifty. En er is een samenwerking met de vrouwen van Ajax.
Olga, waarom destijds naar de krant gestapt? Feministe in hart en nieren?
,,Nee, maar ik ben iemand die wel altijd vragen stelt. Ik dacht destijds: ik train óók twee keer per week, we spelen met ons eerste team in de eerste klasse, toen het op één na hoogste niveau van Nederland. Waarom staan zesdeklassers die soms nauwelijks een team op de been kunnen brengen wél wekelijks in de krant en wij, vrouwen die heel serieus met onze sport bezig zijn, niet?”
Er leven vaak allerlei vragen bij verenigingen in ons district. Waarom zijn de competities en bekerreeks ingedeeld zoals ze ingedeeld zijn (piramide opbouw)? Wat zijn de regels rondom dispensatieverlening?
Maar ook: Waar ligt de grens van A- en B-categorie? Wanneer wordt er wel of geen KNVB-scheidsrechter aangesteld? Wat kunnen wij als vereniging doen om de arbitrage bij meisjes- en vrouwenvoetbal zo goed mogelijk te regelen?
