“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
Vrouwenvoetbal is een van de snelst groeiende sporten ter wereld. Ex-profvoetballer en filosoof Martine Prange vindt dat er meer aandacht voor moet komen. ‘Sport kan de maatschappelijke ontwikkeling van meisjes bevorderen.’
Een speerpunt van de voetbalfilosofie van Cruijff: bemoei je niet te veel met de praktijk, tenzij je zelf praktijkervaring hebt. Die les beaamt ex profvoetballer Martine Prange. Na een voetbalcarrière in de competities van België en Turkije begon ze een tweede loopbaan als filosoof. Prange legde zich toe op de rol van ‘conflict’ in het kosmopolitische denken van Immanuel Kant, maar de kloof tussen theorie en praktijk ging bij haar wringen.
‘Kosmopolitische filosofie gaat over grote vragen: wat is vrede, voorspoed en rechtvaardigheid?’ vertelt Prange in het Amsterdamse café
de Jaren. ‘
Een hoop oneliners passeren ons sinds de vertaalde versie van de FIFA (Women’s Football Development Programme Guidelines) om het vrouwen- en meidenvoetbal in de wereld verder te ontwikkelen, enthousiasmeren en of te stimuleren.
De stimulans zit in feit dat meisjes (nog) sneller in aanraking moeten komen met het voetbal, het spel dat elk hart sneller laat kloppen, voornamelijk bij jongens en mannen in welke economische hoedanigheid dan ook. De meisjes moeten het liefst al tussen haar 4e en 6e jaar een voetbal van dichtbij hebben gezien. Het voordeel daarvan is dat ze gauw het plezier van het spel kan ontdekken.
Nu komen meisjes gemiddeld pas rond haar 8e in aanraking met voetbal. En dat is ‘financieel’ zonde maar ook voor de FIFA en UEFA want naast de landelijke campagnes voeren zij een wereldwijde ‘strijd’ voor de positie van het (vrouwen) voetbal. Ook daar tellen de cijfers en de contracten. Over de niet uitdagende competitiestructuur binnen het meidenvoetbal wordt totaal niet gesproken, dat is juist de vijver om uitstroom tegen te gaan.
Een hartstilstand tijdens een voetbalwedstrijd is relatief zeldzaam. Maar als het gebeurt, maakt dit diepe indruk op de omstanders die erbij betrokken zijn geweest. Een hartstilstand is de belangrijkste oorzaak van een plotselinge dood bij sporters.
Bij het snel kunnen behandelen (binnen zes minuten) met een automatische externe defibrillator (AED) is de kans op overleven vele malen groter. De KNVB vindt het daarom belangrijk dat zoveel mogelijk voetbalverenigingen kunnen beschikken over een AED.
Er leven vaak allerlei vragen bij verenigingen in ons district. Waarom zijn de competities en bekerreeks ingedeeld zoals ze ingedeeld zijn (piramide opbouw)? Wat zijn de regels rondom dispensatieverlening?
Maar ook: Waar ligt de grens van A- en B-categorie? Wanneer wordt er wel of geen KNVB-scheidsrechter aangesteld? Wat kunnen wij als vereniging doen om de arbitrage bij meisjes- en vrouwenvoetbal zo goed mogelijk te regelen?
Het meisjes C1team van De Held is een team wat al een aantal jaren samenspeelt. Een team wat al de nodige successen heeft behaald in de vorm van kampioenschappen en het winnen van toernooien. Dat zorgde er in het verleden voor dat er bij de Hoogkerkers een bepaald verwachtingspatroon rond het talentvolle team ontstond. Een verwachtingspatroon dat logisch was omdat er in het verleden wel eerder een talentvolle speelster werd uitgenodigd voor een van de selectieteams van de KNVB.
Op het artikel wat ging over het scoutingsbeleid in het meisjesvoetbal, kwamen aardig wat reacties binnen. Reacties waaruit bleek dat het heel erg herkenbaar was wat Puurvoetbalonline als een probleem had gesignaleerd. Het probleem van dat het scouten in het meisjesvoetbal op zijn ‘Jan boerenfluitjes’ gebeurt en waar het verhaal rond De Held meisjes C1 een mooi voorbeeld van is.
Enkele weken geleden viel er een interview met Willisa Scholtens en haar vader Johannes op Puurvoetbalonline te lezen. In het interview “een onontdekt talent met passie” (klik hier) kwam het scouten van jeugdspelers en speelsters ook aan de orde. Een onderwerp wat wel wat stof deed opwaaien en wat tijdens mijn bezoek aan het duel SV Bedum-Kloosterburen nogmaals aan de orde kwam.
Diverse voetballiefhebbers hadden het interview gelezen en ik moet zeggen iedereen had er ook een mening over. Ik moet eerlijk zeggen, al snel bleek dat het scoutingsapparaat van de KNVB richting het meisjesvoetbal een stevige onvoldoende scoorde.
Dat verbaasde mij niet moet ik eerlijk zeggen want dat ik tijdens mijn omzwervingen op de voetbalcomplexen met regelmaat een scout tegenkom zou iets te ver gaan. Op Kardinge kom je ze wel regelmatig tegen maar ergens in de provincie of in een ander deel van Groningen zijn ze even zeldzaam als een ijscokar op Alaska.
