“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
Afgelopen zomer keek ik naar het EK vrouwenvoetbal. De NOS zond dat live uit in plaats van de zoveelste herhaling van een programma met Ron Boszhard. Die keuze van de netmanager valt misschien nog wel te rechtvaardigen, maar toch, en dat durf ik nu te schrijven, ben ik niet kapot van vrouwenvoetbal. Eerder durfde ik dat nog niet te schrijven, bang als ik was voor de hordes woedende kenaus in tuinbroeken die achter me aan zouden komen.
Nee, dat is flauw. De tijd dat vrouwenvoetbal louter wordt beoefend door shagrokende monsters met een baard ligt ver achter ons. Het zijn soms best leuke meisjes. Maar een pass over veertig meter geven die een beetje normaal aankomt, dat is er ook nog niet echt bij.
