“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
De stilte zegt soms alles. De Coöperatie Eredivisie Vrouwen? Weg. Zonder ruis. Zonder plan B. Zonder dat iemand zich afvraagt: hoe nu verder?
Toch worstelen clubs als Fortuna Sittard met financiële verliezen, terwijl internationale investeerders miljoenen blijven pompen in een systeem zonder zekerheid. In mijn nieuwste column op Sporting Femme duik ik in de harde realiteit achter het mooie verhaal: waar blijft de structurele aanpak? En hoe maken we het vrouwenvoetbal eindelijk zakelijk volwassen?
Wist je dat Marleen Wissink nog steeds de enige Nederlandse keeper is die een doelpunt maakte in de UEFA Women’s Cup (nu: UEFA Women’s Champions League)? 🤯 In 2003 scoorde ze in de 91e minuut (!) een penalty tegen CSC Yerevan ⚽️. Die goal bepaalde de eindstand op 0-18 — destijds een recordscore.
Maar dat is lang niet haar enige mijlpaal 👇
De groei van vrouwensport is soms luidruchtig en chaotisch, maar dat hoort bij de reis. Toch rijst de vraag: is dit pure marktwerking, zoals sommige roepen vanaf de zijlijn? Of is het eerder het oude, monopolistische gedachtegoed dat nog steeds niet bereid is om elk seizoen minimaal 10% van het totaalbudget vrij te maken voor het vrouwenteam?
De serie ‘De vergeten speelster’ duikt in de geschiedenis van het Nederlandse vrouwenvoetbal. In de schaduw van bekende namen hebben talloze speelsters een onmisbare rol gespeeld in de groei en professionalisering van de sport. Sommigen stonden aan de basis van het prille vrouwenvoetbal, anderen droegen bij aan de opmars naar een volwaardige competitie. Hun verhalen en statistieken dreigen in de vergetelheid te raken, maar verdienen het om verteld te worden. In deze serie brengen we een ode aan deze pioniers, die het pad hebben geëffend voor de generaties na hen.
Pascal Bosschaart stond afgelopen maand in de schijnwerpers bij Feyenoord mannen. Na het vertrek van de hoofdcoach mocht hij als interim-trainer aantreden en liet hij in vier wedstrijden een geweldige indruk achter. Maar dan komt de hamvraag: waarom mag een ex-Eredivisieprof als Bosschaart niet door naar de UEFA Pro-opleiding?
De serie ‘De vergeten speelster’ duikt in de geschiedenis van het Nederlandse vrouwenvoetbal. In de schaduw van bekende namen hebben talloze speelsters een onmisbare rol gespeeld in de groei en professionalisering van de sport. Sommigen stonden aan de basis van het prille vrouwenvoetbal, anderen droegen bij aan de opmars naar een volwaardige competitie.
Hun verhalen en statistieken dreigen in de vergetelheid te raken, maar verdienen het om verteld te worden. In deze serie brengen we een ode aan deze pioniers, die het pad hebben geëffend voor de generaties na hen.
We gaan natuurlijk focussen op die van de Nederlandse maar op de tweede kerstdag 1917 stonden twee vrouwenteams tegenover elkaar op een veld in Belfast. Het thuisland Ierland nam het met zo’n 20.000 toeschouwers op de tribunes het op tegen Engeland. De eerste vrouwenvoetbalwedstrijd is mogelijk gespeeld op 21 augustus 1628 in Schotland.
Op vrijdagavond 21 februari 2025 treffen de Nederlandse en Duitse vrouwenvoetbalelftallen elkaar in de UEFA Women’s Nations League. Deze ontmoeting markeert de eerste wedstrijd in hun groep en belooft een spannende confrontatie te worden tussen twee sterke teams.
De Engelse Women’s Super League (WSL) is tegenwoordig niet alleen een van de meest prestigieuze vrouwenvoetbalcompetities ter wereld, maar ook een magneet voor talentvolle speelsters uit alle hoeken van de wereld. Onder hen bevinden zich een indrukwekkend aantal Nederlandse speelsters, die stuk voor stuk hun stempel hebben gedrukt op deze groeiende voetbalgrootmacht.
Tegenwoordig worden we overladen met verhalen over onderwerpen die al lang niet nieuw meer zijn. Denk aan elektrisch rijden, steppen of de zoveelste crisis. Het lijkt soms alsof we steeds dezelfde thema’s herkauwen. Dat gevoel kreeg ik ook bij het vrouwenvoetbal.
Maar hoe zit het eigenlijk echt? Hoe is het vrouwenvoetbal in Nederland ontstaan? Wie waren de pioniers, en welke obstakels moesten zij overwinnen? Waarom werkte de KNVB in eerste instantie niet mee? En hoe past dit in de tijdgeest, waarin het mannenvoetbal zelf nog volop in ontwikkeling was – van amateur- naar betaald voetbal? Het lijkt bijna onvoorstelbaar om in zo’n tijd het vrouwenvoetbal van de grond te willen krijgen. Toch gebeurde het, met doorzettingsvermogen en ambitie. Met terugwerkende kracht verdienen die pioniers ons grootste respect.
