“Dit is ónze plek voor de Vrouwen Eredivisie en meer.”
Het vrouwenvoetbal en meidenvoetbal groeit. Maar ongelijk. Sommige clubs lopen voorop, anderen modderen aan. Dat verschil zit niet in wil, maar in structuur.
Vooruitgang vraagt meer dan passie. Het vraagt aandacht, zichtbaarheid – en vooral: beleid. Geen bijzaak meer. Geen gunst. Gewoon: geïntegreerd. Strategisch. En vanzelfsprekend.
Het is zover: FC Twente is landskampioen in de Azerion Vrouwen Eredivisie.
Jouw wekelijkse dosis Eredivisie Vrouwen, vol passie, diepgang en scherpe analyses. Salman Khawaja, Amber, van Lieshout, Astrid Karsten en Richard Lynch nemen je mee in de laatste speelronde van de Eredivisie Vrouwen.
Waarom struikelt het vrouwenvoetbal keer op keer?
Omdat we haar laten vallen.
In Nederland werken jonge speelsters zich kapot. Maar zodra ze 18 zijn en (nog) niet Eredivisie-waardig? Exit.
Geen begeleiding. Geen tweede kans. Geen perspectief.
De structuur beschermt talent niet – ze duwt het eruit.
De stilte zegt soms alles. De Coöperatie Eredivisie Vrouwen? Weg. Zonder ruis. Zonder plan B. Zonder dat iemand zich afvraagt: hoe nu verder?
Toch worstelen clubs als Fortuna Sittard met financiële verliezen, terwijl internationale investeerders miljoenen blijven pompen in een systeem zonder zekerheid. In mijn nieuwste column op Sporting Femme duik ik in de harde realiteit achter het mooie verhaal: waar blijft de structurele aanpak? En hoe maken we het vrouwenvoetbal eindelijk zakelijk volwassen?
Wist je dat Marleen Wissink nog steeds de enige Nederlandse keeper is die een doelpunt maakte in de UEFA Women’s Cup (nu: UEFA Women’s Champions League)? 🤯 In 2003 scoorde ze in de 91e minuut (!) een penalty tegen CSC Yerevan ⚽️. Die goal bepaalde de eindstand op 0-18 — destijds een recordscore.
Maar dat is lang niet haar enige mijlpaal 👇
De groei van vrouwensport is soms luidruchtig en chaotisch, maar dat hoort bij de reis. Toch rijst de vraag: is dit pure marktwerking, zoals sommige roepen vanaf de zijlijn? Of is het eerder het oude, monopolistische gedachtegoed dat nog steeds niet bereid is om elk seizoen minimaal 10% van het totaalbudget vrij te maken voor het vrouwenteam?
De serie ‘De vergeten speelster’ duikt in de geschiedenis van het Nederlandse vrouwenvoetbal. In de schaduw van bekende namen hebben talloze speelsters een onmisbare rol gespeeld in de groei en professionalisering van de sport. Sommigen stonden aan de basis van het prille vrouwenvoetbal, anderen droegen bij aan de opmars naar een volwaardige competitie. Hun verhalen en statistieken dreigen in de vergetelheid te raken, maar verdienen het om verteld te worden. In deze serie brengen we een ode aan deze pioniers, die het pad hebben geëffend voor de generaties na hen.
Pascal Bosschaart stond afgelopen maand in de schijnwerpers bij Feyenoord mannen. Na het vertrek van de hoofdcoach mocht hij als interim-trainer aantreden en liet hij in vier wedstrijden een geweldige indruk achter. Maar dan komt de hamvraag: waarom mag een ex-Eredivisieprof als Bosschaart niet door naar de UEFA Pro-opleiding?
De serie ‘De vergeten speelster’ duikt in de geschiedenis van het Nederlandse vrouwenvoetbal. In de schaduw van bekende namen hebben talloze speelsters een onmisbare rol gespeeld in de groei en professionalisering van de sport. Sommigen stonden aan de basis van het prille vrouwenvoetbal, anderen droegen bij aan de opmars naar een volwaardige competitie.
Hun verhalen en statistieken dreigen in de vergetelheid te raken, maar verdienen het om verteld te worden. In deze serie brengen we een ode aan deze pioniers, die het pad hebben geëffend voor de generaties na hen.
