Zachte kracht in vrouwenvoetbal

Zo’n twintig jaar geleden kwam er een meisje de sportredactie binnenwandelen. Ze was een jaar of zestien, zeventien. Waarom De Gooi- en Eemlander nooit aandacht besteedde aan voetballende vrouwen, wilde ze weten. Ze heette Olga Lundgren, voetbalde zelf bij ’t Gooi en vond het maar raar dat elke maandag vele pagina’s aan het regionale voetbal werden besteed, maar dat daar geen letter over vrouwenvoetbal bij zat. Ze kreeg gelijk en werd de eerste ‘damesvoetbalmedewerkster’ van deze krant.
Nu is Olga Lundgren 36 en allang medewerkster-af. Ze is inmiddels eigenaar van ontwerpbureau Óceaan design en benoemd tot lid van verdienste van ’t Gooi vanwege haar inspanningen voor het vrouwenvoetbal bij de Hilversumse vereniging. Ze heeft heel wat bereikt, al wil ze daar absoluut zelf niet alle credits voor opeisen. Maar ondertussen is het aantal voetballende mannen/jongens en vrouwen/meisjes bij ’t Gooi ongeveer fifty-fifty. En er is een samenwerking met de vrouwen van Ajax.
Olga, waarom destijds naar de krant gestapt? Feministe in hart en nieren?
,,Nee, maar ik ben iemand die wel altijd vragen stelt. Ik dacht destijds: ik train óók twee keer per week, we spelen met ons eerste team in de eerste klasse, toen het op één na hoogste niveau van Nederland. Waarom staan zesdeklassers die soms nauwelijks een team op de been kunnen brengen wél wekelijks in de krant en wij, vrouwen die heel serieus met onze sport bezig zijn, niet?”